Алтайские народные сказки. - 2002. (Т. 21.)

10 Ажанган-тойгон. — Эм нени алтан? — дептир. — А нени де берзе, албазым. «Такыл тукул, куу тайак, тастан- тустан, сары куук» деп неме бар, оны алтам — дептир. Ары кбруп ыйлап jypyn, бейин кбруп, каткыр jypyn, байагы немени экел бертир. — J oaao мынын адын адаба, jbi6a, — дептир. JoAgo jyp отурала: «Такыл-тукул, куу тайак, тастан-тустан, сары куук», — дептир. Байагы куу тайак келеле, Оскус-Уулды сабап сал бертир. Токтодор аайын билип болбой, jyi< арайдан: «Бып!» — деерде, онызы токтой бертир. (Кандый да ондый сбс таап айдып- тыр.) И Онон ары jypyn ийтир. Бабушканын айлына келиптир. Байагы балдар ойногончо jypj/птир. — Бу немении адын адабаар, jbi6a, — дептир. — Je — дептир балдар. Айылга кирип, база эрмек-куучын угуп, ажанып-иштеп, кбчб- кача ичип отурганча, б,глдар: «Такыл-тукул, куу тайак, тастан- тустан, сары куук», — ла деерде, куу тайак балдарды узе сабап сал ла бертир. Калак-корондогон, кыйгы-кышкы, ый-сык: — Калак-мыны токтодор! Олб беегерди экел береек, куйук кай- ырчакты экел береек, мынаарды токтодор! — деп. Оно it чыгып келип: «Бып!» — деерде, токтой бертир. Балдар онон коркыгдн бойынча, «чычыл-сийил, блб бее» ле куйук кайырчакты экел бертир. Ончозын узе jyyn алып, jypTbiH кбсгбп, блбн чадырын кбстбп, онон ары jaHbin ийтир. 12 Олбн чадырга ]едип келтир. «Чычыл-сийил, блб бее» — деерде, блб бее акчала чычып ийтир, capjyAa сийип ийтир. Куйук кайыр- чактын оозын ачып куйтир, блбн чадырына киреле, уктап калтыр. Ол уктап 1 -адала, эмди ойгон келер болгожын, андый ак кереге айылдын ичинде jaTKaH, коркышту japam айыл эмтир. Тур келеле, кбргбжин, оттын ]анында ары кбрзб, ай japicbiHAy, бейин кбрзб, кун 1 аркынду бир келин отурыптыр. Оттын бажында кбргбжин, алтын бдук тбгбп койтыр. Тур келеле, кайкаптыр: «Бу канайып-мынайып мен байып калгам?» — деп.