Алтайские народные сказки. - 2002. (Т. 21.)

— Je, каанньпг кызы joicry-joAy кижиге барган деп калык-joHro уйат болотон неме турбай. Кудазы дезе тулкучек туру — деди. Балязы Айтана мынайта айтты: — Оскузекти ркту-рйу деп, канайда айдар? Акчазын тоолоп болбой, бистен' беске апарып KeMjnn турбай кайтты. Кудазы болуп келгенде, кызыл-japam тулкуни кем jaMaH деп айдатан — деди. 5 Караты-Каан айтты: — Je, ондый болгожын, бис ончобыс joбис берип ^адыбыс. Үч куңде Оскузек бойы келзин деп айдып бар — деди. Тулкучек укканча да болбоды, jaHbin ийди. Келеле, Оскузекке айдат: — Арга-суме табылды, Караты-Каан алкыжын берди, Айтана балазы да jo 6 n n берди. Үч кунде сени келзин деп, jaKbigbi — деди. Уч коноло, тулкучек чийненин чечегинен japam тон ja3agbi. Ырактан кбргбжин, ай-кун билдирлу алтын-мандык тон эделе, Оскузекке кийдирди. Тосло аттын кебин ]азайла, кара кбблб кбблбп, кара эpjинe ат ja3agw. Оскузекти миндиреле, эку jype бердилер. Караты-Каан эжигинче агып турган сууга jegeAe, чике ле кечип чыгарга турган улус болуп, сууга калыдылар. Кечип чыгала, тулкучек айтты: — Je, эмди тостон' ]азаган аттын сурин сууга агызала, чечектен ja3aran тонынды узуп, сууга сгл. Бойын- бу ]ардын алдына отур, мен Караты-Каанга ба])ып келейин — деди. 6 Тулкучек куйругын суй салды, кулагын сертейип, ]алтаныш joicroif Караты-Кааннын' алт;ш эки толыкту таш оргобзинин- каал- пиу темир эжигин ача тартып кирди. Эзен^акшызын угужала, тулкучек айтты: — Je, канайдар? Биске коомой керек болды. Бу слердин- jaaH сууны кечип jagaAa, 0а<узектин ады, кийген кийими акты, ого узери атка коштогон алты тажуур apajan, аламыр-чикир аш кожо акты. Мындый тубекке кирген Оскузек бойы эзен арткан, кызыл^ыланаш japAbiir алдына отурды. Мен слерге келдим, мынын аргазын канайып табар — деди. Караты-Каан айтты: — Je, канайдар? Т; 1 лайга кем кыстырбас, тайгага кем буудырбас Эрдиьг тыны эзен болзо, ол до jai<inbi. Ого не керек, ончозын бере- рим. ApajaH да болзын, аламыр-чикир де болзын — ончозы болор.