Алтайские народные сказки. - 2002. (Т. 21.)

лар. Туйук кара агаштардын устиле кайып, каратас келин ^уртына келип тушти. Каратас-уул тап эттире келип тушти, ары-бери силкинип ийди, каратас кебин чачып ийди. Озогызынан он артык, алдындагызынан артык эки уул боло берди. Айылда ыйлап отурган кижиле ^акшы- лашты, колын берип эзендешти. Эрмек-табыш угужып, ээк-]аактан окшоштылар. Адазы балазын кучактап, база катап ыйлай салды. Jam эмегенин кучактап, тарый-мерий окшоп турды. Карадас уулга алкы- жын айдат: — Очкбн одым куйдирген, олгбн улусты тиргискен сеге быйа- ным jercH H . Олббй ]урзем, ^алчы болорым, эжик-кийнине базып ]урейин — деп, уулчактын адазы ]айнап турды. И — J ok , слерден неме керек joic Мен адамнын ]акылтазын будургем — деп, карадас ]андырды. — Слер ненин учун карадас болуп кубулган jypyrep? Ада-энегер слердин кайда? — деп, айыл ээзи база сурады. — Адам менин- Кара-тайга jaHbiHga, кара ]ыштын бери учында, агын суунын- ]аказында карый берген, катан сббги божой берген jagbipbi. Энем менин Бай-тайганын колтыгында, куй таштын ичинде мениле кожо jypTan jaT. JepAHH устин Албын алдаган, амыр jypraap арга j o k t o , кичинек тушта кулгазын тонды кийдирип, карадас болуп кубулткан — деп, карадас уул каруун берди. 12 Энмектеп турган бала табарт туруп: «Адам» — деди, — туура кбрблб: «Энем» — деди, айылдап келген кижиле эзендешти, эр униле куучындашты. Эки уулчакты кбргбндб, экидей туней кбрунет, эрмек айдып куучындашканда, эпту japam угулат. Эки уул эптежип, энелерин бир этти, карыган адазын карадас уул капшай барып экелди. Кастык кадап, айыл этти, мылтык тудуп, ан андады. Эки айылдаш болгылап, эрлер эпту ;уртадылар. JaaKTyra айтгырпгпайт, кучтулерге соктыртпайт. Каныгыжып келгендердин кара канын тбгбдилер. 17. JEABErEH ЛЕ ОСКҮС-УУЛ 1 Сууга курумчы* агып отурарда, суулап бараткан кижи тут алан. Чыгара тарт келейин дезе, JeA6ereH болгон туру. Сууда jypreH. Оелбеген кубулга неме туранда)