Алтайские народные сказки. - 2002. (Т. 21.)

— Ой, мени бтурбеер! Бир болужым ]етирерим. Арслан айдат: — Сен бе? — Мен эмей база. — Je, болужьпгды зетиргейин- — дейле, арслан чычканды бтурбей агыдийди. — Тбблб барып маргыш — деди. — Тббнбн кандый маргаан аларын. Анан' ары барадала, арслан тузакка тужуп калды. Кбруп, ка- найта да айрылып болбой турды. Арсланнын- мойнына киргени темир тузак болуптыр. Арслан блбргб ]атканча, чычкан келди. — Je, бир болужын', jerap — деерде, чычкан айры агаштын- бажына чыгала кбрзб, тузактын учына кайыш буулаптыр. Ол кайыиггы узе кыркып салды. Тузак jepre тужерде, арслан тубектен- айрылды. Чычкан тббгб келеле: — ]ылга кирерге jypyM мен, бир маргаанды ойнойлык — деп, тббди чычкан айбылады. Тбб айтты: — Эртен эрте кем ойгонор? Кунди озо кем кбрбр? Чычкан ]бпсинген. — Мен кичинек кижи, туу ажыра кор болбос болорым Слердин кулагаардын- кырына чыгып алайын — деп. Тбб [бпсинип, бийик туудын- jaHbrna барала, кунчыгыш тббн кбрблб, задып алды. Чычкан тббдин кулагына чыгала, будун тунге уйуктады. Тан- атканнын- кийнинде, бир бзбккб кун чалыды. Чычкан кыйгырды: — О-о, кунди кор ийдим! Тбб: — Кайда, кайда? Кун тийбеген! — деди. Кунчыгыш тббн кбруп турды. — Ол дббн эмес, бери кбрббр, бу! — деп, тббгб чычкан айдып турды. Тбб кбрбрдб — чын. Тббдин- мбрбйин чычкан алганынан- улам, чычкан ]'ылга кире конды. JbM4bi тббди jbiAAair ]айлат салды.