Бурятские волшебные сказки - 1993

25 Энгээд мун е ехяш дааайн дслгиндо хугэсеер байгаад лэ, далайн c a a H x i гаршаба гэкэл даа, саад таладань хаягдашаба гэнэ хайр д э э - рэкь. Ямаанайнгаа арЬан туламтай хэбтэжэл байна гэнэ. Саада та- лы н хаанай адуушан ерээд мори уЬалжа байтараа харажархиба. —Энэмнай юун гэ э шэб? Энэ юун хэбтэжэ байна гээшэб? — гэжэ тэрэ туламыень удьхэлвед узэнэ. Удьхэахэдэнь, бальбагар зеолэн юу­ мэ байна. "Нюур амыем тэЬэ у дь хэанэ aa гу" — гэжэ Ьанажа хэбтэнэ гэнэ. Тиижэ байсанаа амЬар ы яь тайлаад узэхэдэнь, хун байгааемааб даа. Унаадтёо мунвехиш сошоод — Энэ яажа байгаа хун гзэшзбти? Яажа байЬан амьтан гээ- шэбши? — гэбэ ха. 26 —ШамЬаа байха хуундэ хэлээгуй аад, шам шзнги мууда хэлэдэг юм гу? — гэжэ мунвехиш hapxarap байна гэнаа. — Энэш ямар дорюун золиг бэ, энэ манай газар дээрэ хэб- тэЬэнээ мэдэхэгуй Ьшзргэнь боогоод хаядьтиба. "Энэ дорюун зандаа энэ арЬан туаам соогоо туража ухэдэгыем гу, ааи яадагым Саанаа эдьхыемтэй ябадагы- ем гу, ааи угы ябадагыем гу", — гэж э далайн эрьедэ дахин боогоод аэ орхижорхибо. Баруун хаан зуун хаан хоёр хоорондоо ехэ мурысеэтэй, тогоадог, бэе бэеэ нюулдадаг байгаа. НюуЬан хаанаа олоогуй haa, нэгэ замгуй юумэ алдадаг. Тиигээд баруун хааниин зуун хаанаа олохоёо болёод, маша ехэ юумэ аллаха болоод байсан Тиихэдэнь адуушан хэлэбэ гэкэл даа: 27 — Энэ манай далайн эрье дээр нэгэ ямаанай арЬан тулам coo нэгэ хун хэбтэхым ТанаЬаа байха Ьайн хундэ хэлээгуй аад, та мууда хэлэхэмни гу гэжэ ехэ энеэжэ хэбтэЬэн юм. Тэрээ и иие асаржа эрдэм ухаанииемиай олуулха байгаа, шадалтай, эрдэмтэй хун гэжэ бодомо- op байна. — Тишэбэл тэрээниие гараад абаад ерэгты, ганзагаааад, — гээ гэнэ. Хэбтэжэа байсань, одоо ганзагааба гэнэ, эаьгэ беериинь одоо доагитор ганзагаажа асараад аэ хаанайда гаргажа хаяба. Юу хээ эдюуаээд yyaraag 28 — Зай, энэ хааниие би олохоёо болёод баинаб, хоюулаа ехэ му- р ы сэе хэЬэн байнабди Энзэниие олохо арга юу байна? Ши мэдэхэ аргатай haa, хэлээд угэ. Мэдээд лэ хэлэсэн байбалшни, бидэш , юрдво, би хаан шэрзэнЬээ шалда буужа угэнэ, ушоеш ондоо хаанай ехэ юумэ абана, — гэбэ гэнэ. — Заа, та ошоод гэртэнь, хойто ханадань улгеотэй номо сомо байха. Эрэ хун хадаа хуршэгэнуур сайхан номо сомо байнуу гээд хубшыень татаарай. Тиихэдэнпж олдохол даа, — гэнэ.