Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

адайағым, тӱлгӱчегим, кӧшкечегим — парчазын пӱдӱрӱп сала- перерлер. Ам сен ыларды парчазын кӧғдӱрӱбалып, қапчай ла айағажың соонаң парар! Панкечеқ азық албалып, адайын, тӱлгӱчегин, қошқачағын кӧгдӱрӱп, апшыйларба эзен-менчи суражбалды, ӧрге черинге тебе тӧртеле парабердилер. Кӧшкечеқ алтынаң кирибалды, тӱлгӱчеқ ааң соонаң, адайақ эңне соонда, Панкечеқ ылардың соонаң. Пара қалдылар. 36 Ырақ пардылар ба, чағын пардылар ба — улуғ қара чышта шығабердилер, ақ чалана шықтылар. Ас па, кӧп па пардылар, чалбақ сугдуң қажынға четтилер. Улуг суғдун ол чанында ӧрге чайзанап турча. Улуг суғдун по чанғы черде, қыр апшый кижи сӧзӱрбебе палық аңнапчаттыр. Панкечеқ апшый палықчыға па- зып келди, эзенежибалды: — Эзен, эзен апшый кижи, қайде саға палық, тӧгӱлтурча? — О, чақшы тӧгӱлче оғлум! Ээде ле қожуларға саназаң — қожул. Чооқ қошпачан полғам? Қачан Панкечеқ қожулуп арлажыбысқан — палық ээде тӧгӱлӱп шықты. Ээде ле палық позу, сӧзӱрбеге кирип турча. Палықты сӧзӱрбедең тартылып ла маңнанбанчар! Чӱчеге ле қайа чилеп ӱгепердилер, урчан чер чоқ полаперди. Садарға да чедер, чиирге да чедер. 37 Пону кӧрӱп апшый кижи ӱргӱнӱппарды, тынаарға одурубус- ту. Панкечеқ тезе, мылтығын албалып аңнап парыбысты. Кас- ӧртеқтер адыбаларға санабысты. Ырақ та парбан тоқтаппарды. Ақ малларыба чӧптежеперди: қайде ээдерге алынаң аара, қайде апшый кижиге пилдирбен улуг суғду кежип парарға. Қайде ис- тирбен ӧргеге қошта парыбаларға, қайде ага кирибаларға, ағаш айақты қолға кийдирбаларға. Кӧшкечеқ айтче: — Пусть меең қарындаштарым: адайақпа, тӱлгӱчек мени ол чанға аккежипсалзыннар. Мен парчазын пӱдӱрерим, ағаш айақты қолға кийдирибаларым. — Аккешсаларбыс, кӧшкечеқ-қарындаш! — тепчалар адайба тӱлгӱчеқ. Апшый-кижиге истирбен, қарындаш кӧшкечекти адайақпа, тӱлгӱчеқ постарыңы одуртубалып, сағыш чарық чӱзӱп, кежебер- дилер. Панкечеқ қас, ӧртектербе, пазоқ палықтапердилер.