Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

Анаң по пай ӱргӱнген озуба аға пир чемодан ақча кел са- лапертир. — Ақча албассым, — тептир, — маға андиг небе аларға нельзя, — тептир, — иначе мен силу теряю. Маға, — айт­ тыр, — он салқовыйдаң, он салқойдың пер, — тептир. Анаң он салқойдың алтон ақча пир ле ақча албалтыр. — Мага нельзя, — теп айттыр. — Если я возьму, то сила теряется. Че, мен парчын чери таң атқанче парар кереқ, — те­ дир. Анаң эзен-менчи перишбалып, пас шығып тӱӱреге киркелип, анаңна ай полкелип, ай чилеп қабылкелип, прямо светится, анаң учуғубыстыр. — Або, чер черинде қамнар, оказывается, вон қайдығ қам- нар полтур! — тептир. 31. АҢЧЫБА ҚАМ 1 Пир аңчы одағында қон шықса, ай тезе тағдың тегеинде шық- келтир. Анаң одағ эжиктең алдыра ай шықкелгенде, по кижи сананча: «Ноо полпарды, по қайт ай ол тағдын тегеинде?» Ай тура-тура анаң одурубыскелип, кӧрӱнменқалтыр. По кижи отуркел* кӧрбодурча. Ол ай опять ол аңчыдаң одағынға кӧрбодурча. Кӧрбодурчитса, ноо, по аңчы сананча, что «по қам келген полар». Ааң чақша добыча полған полтур. 2 Анаң по ныбыртаң пеш кӧзелер кезбалтыр. Ол одаға ақкир- келип, кӧстерға ӧтӱрча. Ол ам одуңга одурза, по ай ам шықке- лип, ам қарчоқ тӱшпартыр. Ам чӱтче полза, ол кӧрзе, ай суғдаң чанынаң шықкелген. Ол ай шықкел, ам олаң* аңчы одағынға кӧрча. Анаң кӧрчитса, аңчы сананча: «Че-то не то, по что-то есть». Анаң ол кӧзелерди отқа сал, чутче одур, одурза: обал! Ол суғдаң кежибалып, анаң чарна пажыңнаң шықкел кӧрча олоқ толай ай. «Че, — теп сананча аңчы, — по что-то есть!» Анаң чӱтче пол одурчатса: одағ эжигенең ырақ эбес нӱ- бе — шықкелтир. Шықкел, кӧрча. Анаң ол арий ле кӧрӱнип, тӱшпарды. Тӱшпарғанда, охотник кӧзелерде ӧртепсалтыр.