Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

чӧрбодур. Мен ичемге парайын, ол чағысқан қойларба чадып қалған. — Чоқ, Соған, парарзың! Амды менең пирда черге парбас- сың. Парбас ползаң, мен сени шағыбызарым, сен ӧлпарарзың, элебезе кӱшпе алып парарым. 6 Аны уқкан Соған қоруғубусту, парбасқа саназа, чӧпке келди. — Амды Соған, — тедир чылан, — маға арта мӱнип кӧрзең. Карағыңны сыплада минибизерзиң. Парар чери чоқ полғанда, Соған ала чыланға артап, қарагын чабызаберди. Чыланға мӱнериченоқ полды, черинең келе қыйбы- рынап шықты, шағанаң келип ойлабызабергени: чӱгӱрӱп парча тезе — туйгақ соқсуғу пилдирбенча. Учуқ парча тегени — қанат сыылағы уғулбанча. Қай парчитқанның, қай келчитканның пил- бен парбодурғаны. 7 Ас парды ба, кӧп парды ба: ӱш тоғус тегри тӱбӱн ӧткенче пилдирди. Чылан тоқтаппарды, эрбеқтенди: — Амды ийги қарағыңның ажып, эбире кӧрӱнӱп кӧрзең, эзе, — тедир. Соған ийги қарағын ажып кӧрӱбӱскенин: андығ чақшы чер полтур. Ақ чакийбе ағарып, кӧк чакийбе кӧгерип палтаңнажып- пылзыңнажып турча. Алтынма эбире урупсалған ошқаш. У рас­ тущих деревьев листья не желтеют, у растущей травы <...> не желтеют*. Анаң суглары ақ сӱтпе чайқалып ақчалар. Ӧскен тағлары сом алтынма қадылып, ӧсчалар! Мындағы черде қайдығ ле честек чоғул! 8 Оолақ тура ала чылан тӱрбӱледе кел силгинибискени: арығ сыннығ қыс палазы полуп, тура тӱштӱ. Пееде айтты: — Мно, пистиң черге четтибис. Амды сен мениң соомнаң қалбан парарзың. Алдынаң аара парып шықтылар. Пара-пара, пир чалбақ чер­ ге четтилер. Анаң кӧргени: кижи пазар чер чоғул, қайдығ ла сузунулуғ чылан анда чоғул: қара, ала, ай сарығ чыланнар қығрарыжып чыылышчалар. Аны кӧрген Соған: қоруқпаны — қоруқты, ӱрӱкпени — ӱрӱкти. Шаганаң келип, қыжылын турғаннарда, қаан тегрирге шығара шабыл турча. Қыс палазы позунуң тили-