Обрядовая поэзия и песни эвенков - 2014 (Т 32)

15 —Энйкэ! Энӣкэ! Шурукэл, шурукэл! Шиньгӣ һоктошос МЭНІГЙ, Бй бимй кутгāлтыкй шурудём! Тадук һалгардӣви аракӯкāн шурурон, тадук һуктылрэн. Нёне амашкӣ пишāлран*, тукшашинан амаскй. 59. АМЙКŌНВО ГОЛОСИН Бй Иһōндōду аньгāсилим. Тогово имтым, āсиннасилим. Экунка эр ōдясадярйвōн дōлдысиным —амйкāн. Эдяшиним? Эвэнкйл амйкōнмо «боё калтакан» гусинивкйл. Голōсином: —Сй бисинни боё калтакан, Минэ окол, экол эсора. Сурукол мōннйсинови, Бй нян —мэннйшинэви. 5 Сурукол, сурукол! 60. ЭҺЭВЭ* ОДĒКЙТ 1 Эһэвэ эннэрэ һэгдыт, эрӯт гунэ. Нуіган дэвэкйлй саітарйчй —тар нян сēнын. Бэе гуннэвэн таринитпй дōлдывкй. Дōлдыһа —эмэдинэн. Тар тэдемэ-дэ. Сй эһэкэс нуьгандӯн сэмэлэвча биһйн. Садяна, ēда-ка тыкэ ōча биһйн, умча биркэ. Саьга бэрвй гачā биһйн, сталнōйва, винтōвкава* Тар адулакатчана, гунывкй: —Һэбэйнэē* ичэн’эē! Кукинын удуган биһйн, гунывкй: —Екуна-ка ичэмэденнэрэ! Екун-да бигин —ьгэлумō! 2 Тарты, ады-ка инэнй йлтэрэкин, һокторондулй нэнэдечэвэ, умнат нэпталйһинча! Винтōвкамйва-кат эчэ бурбāлйһйрэ. Тар һокторондӯ каравдяча, дōлдыча, бидин:ан, эрӯ гунйван. Тырэча эһэкэвэс. Нонон митнйл эвэнкйл котолбор амардӯвар эксэктэденкитын. Котон эвкй га- вувра —тырэчэ дӯннэлэ. Де эһйлэ он некэдинэн? Гэлэмй-нюн аямат, алгамй. Эһэн тырэһэ, умнат кэтэккэн танча. Саһэ ēһалван кайча, ко­ тон-да эвкй бурбалйврэ. Де эһэкэс алгāспй сāвкй бō, кукинын тэгэль- тэнэ тэдэвчэ: «Соктō бинэ эрӯт эһэвэ гунча биһинны», —гуннэ.

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY3OTQ2