Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

—Э-эй, куда-а*! —тiбiскен. Кöчии «э-эй, кудаох!» тiпча. —Пу кööп хайди пол парды? —нанып кöрча: кiзи дее чоғыл. А ады- на од ы ра тӱскен, ибзер хамӌы саабысхан. Эпке читкен, адын хази тарт- хан, эпке кире ойлаан, тöзекке тӱңдере азыб ы схан. 10 Iӌезi, килiп, сурча: —Хайди пол пардың, палам? Ағырыбыстың ма? Пiр дее тапси тапсабинча. —Ноға тапси чохсың? Сöае зе, нимең ағыр тур? —аадап тур, чумап тур. —Пу кööп хайди поа парды? —аа тiбiскен, кöчии идöк тапсапча. 11 Паяғ ы иней сраза* сезiн сааған. Сметенге* <„>* ун т ы схапсхан, ха- аас* идiбiскен. Кебiрiк халас идiп, улуғ пес* алнында сал сааған. Ииргi iнекте* сагаға стрепкеаер* чӱгӱрiсаеп тур. Пiр стряпка кöрзе, най аа мағат кебiрiк хааас чады, хапхан аны, iнек сағаға чöре-пара чип сааған. Парып, iнек сагаға одырыбысхан. Iнек сагып одырғанда, iнегi кöнi тур- бин т ур. 12 — Тур, а! — тiп х ы сх ы р ы б ы схан. Кöчии: «Тур, а!» — тидi. Паяғы стряпка сразу т ура хонған, кöппегес от аа киле чöрiн, позының кöчиине эбiрген-эбiрген. М ы н ы чеен ниме, тидi, узы-пазынаң тапсапчатс ы н тип, iнек алнына сал сааған. Iнегi ан ы чибiскен, оа отт ы чип салған. П ы - зозына тартынып, паяғы iнек мӱӱрепскен. Узун тартып мӱӱрепскенде, кöчии iдöк мӱӱрепскен. 13 Поз ы наң поз ы хуйуп, паяғы iнек, хазааны, серде хазааны, с ыы са- ап, ойлабысхан. Ус хыр азыра ойлап парған, пööраерге* учурап парған. Чи т i пööр, абылыс кеаiп, паяғы iнектi чип саағаннар. Чип сааып, анаң пööраер, уаазыбысса, уз ы -паз ы наң тапсас т ураар. Пот* оа пööраер ами- зе iкi чирдең уаусчалар. Сказка кончиаась*. 3. МЫШЬ И ЛЯГУШКА 1 Два* холмика прорыла мышка... —Здорово, мышка! —Здорово, лягушка!