Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

балаз ы хайдаңда кöдiрiп-артынып алчöрчатс ы н тiп. Тоғ ы с ч/ӱ/с хойн ы пiрдезiн толатырбин, аңнаң[-]хустаң чара хап, аалға[-]к/ӱ/нге ағ ы лған. 36 Т оғ ы с чӱс хойд ы ң тозазын аалға[-]к/ӱ/нге ағылып, эзiнiң хазаз ы на чапсалӌ ы х. Ан ы кöрген эзi К/ö/рб е хораттыт К/ӱ/ре Сарыға чоохтапча- д ы р, тоғыс чӱс хойның чарымын чарыбал тiп. К/ӱ/ре Сарығ: —М/ӱ/нген адым чобаабан ан ы айландырғаннаң, —тидiр. —Ниме идем олардаң? Иб эзi: —Чох, —тидiр, —öре[-]нанӌы, син чох полған ползаң, [тоғ ы с чӱс]* минiң хойым тоза /ӱ /р и рӌiк, син полып, харын, /ӱ/ретiрбiн, чара хап- т ы рбин ағылд ы ң. Чар тоғыс ч/ӱ/стiң тöр т [-]пис ч/ӱ/зiн. 37 —Тöрт[-]писчӱст/ӱ/ хайдаң чарӌаңмын мин, —т и дiр К/ӱ/ре Сарығ, — ахсы[-]тiлi чох ханға паст ы р ып , позыңда /ӱ/репча ноңза, öре[-]нанӌы. Че, уға т ы ң хомзынчатсаң, пiре хурағаннығ хой тудуп алғайбынза. /Ö /зер полза, пiрдеңде с ы ғара /ö/скей, öспес поаза, пис[-]аат ы н ы да чарзаң, öспес. Идi тiп, баяғы ах хурағанн ы х ах хойны тудуп, баяғ ы инейектең х ы с- ха ағ ы а ы п, м ы на сiрергее хурағаннығ хой ағыадым тiп, пирдi. —Аймахтаң киаген минiң чабал харным /ӱ/ч/ӱ/н чалғыс хойыңар сохазар, амд ы ан ы ң орн ы на хурағаннығ хой хадар-к/ö/рңер. —О-о, —тiпче инейек, —чалғыс хойн ы кiзе, öдiстеп, сохтырбыспа, öспес[-]парбас чалғ ы с нименi. 38 —Хадарып, чиге х ы нмазаңар, мин айланғанӌа, хадар турңар, — тiпче К/ӱ/ре Сарығ. —Мин амды П/ӱӱ/р хан ы нсар парарбын, андар парӌаң чоаьiм пар, пис-ааты чыа паз ы наң айланам. К /ö/рбе хоратт ы т К /ӱ/ре Сарығ ол инелiг х ы ста то сханӌа азран- мааған, Кöрбе хоратха анаң одра т/ӱ/скен. «П/ӱӱ/р ханының чирiн тааасчаңм ы н» тiп, чарыаысхан чоаынсар пайбыта[-]абыда парыпчадыр. Чир п/ö/зiгi арғалығ сынға сығып-килiп, аң чоаына кiрiп-чадыр. Хара чирдi хапчарымын иди* тепкен, халых салып, к/ӱ/ссалған. Чоаына кiрiп алған, iстезип-чоллазып аннаң ч/ö/рiбзе пирген. Чара теп ойаан чирi, чазы к/ö /а поаып, чад ы п халт ы р, ойа теп ойаан чирi, ой ы м кöа полып, туруп хаатыр. Истеп[-]чолаап анаң чöрiбзе пирген.