Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

19 —Мин, ах тасх ы лдаң сызып, аххам, ағастығ тайғаны /ö / т iп, аххам, аңның[-]хустуң хуран ахсын-к/ö/ксiн сығ ы тхаб ы н, ах чазы хуба[-]сöлге т /ӱ/з/ӱ/п-па р ға м , кöксiн сығ ы тхаб ы н, хуран ахсын чiбiткебiн ха да рған малн ы ң, хамых т/ӱ/бен чонның. М и ннең суғ аа ы п, /ӱ / г ре хайнадып, астаан харныаарын тосхырғам. Олар, миннең суғ ааып, хазанға урча- аар, хазаннаң суғ ааып, кiраерiн-намнарын маға ох ағ ы счалар, оа ас по- а ы п, маға ох чаба т/ӱ/к/ӱ/рiп, чаба сiңiрчелер. Хадарған мал полза, кöксi хуруп-парған, чорта-ч/ӱ/т/ӱ/ре киаче, кöксiм с ы ғд ы бааим тiп. Кöксiн сығд ы балған, тосханӌа iчiп-алған, нанд ы ра паспари, маға ох чаба сiдеп пари, сiденi ас полып, маға ох чаба чьщыпари*. Ан ы ң сiдiк[-]арығ ы н ар ы ғлап, минöк ағысчаам. Минiң чахс ы м читче, оларн ы ң чабал ы н ал- чаам. Чирде тiдiр, чахсыны чабалдаң чi т реге килiсче. Синi, тудуп, чирге килiсче аға, К/ӱ/ре Сарығ, —тiпче. 20 Аны искен К/ӱ/ре Сарығ: адаңа парып, анда чарғы саа, iңеңе парып, анда /ӱ/аг/ӱ/ саа тiп, айаанд ы ра тартып, кӱс ок салыбысты, тизiп. /У /с хулас сыннығ хуба п/ӱӱ/р, ай сона кiрiп, тiзiн* тазыаадып, с/ӱ/р/ӱ/з/ӱ/ пок парилер. Алты х ы рн ы азра ойлас- п арыбысчалар, читi ойны* кiӌiре ойааспар ы б ы счалар пуаар. Ах чаз ы хуба с/ö/аде парчатсааар, с/ӱ/р/ӱ/зiп , тöрт хаб ы рғаз ы сарбайпарған, iкi нан к/ö/нек iабес п о лпа р ған, арып-т/ӱ/ре п парған то- рат чöрiп-чадыр. К/ӱ/ре Сарығ торатты иртiрее чӱгӱртӱбiстi, ӱс хулас сыннығ хуба п/ӱӱ/р, торатт ы ң х ы р ы нда одыра-т/ӱ/зiп, улуптур: —Айлан пеер, Кӱре Сарығ, торатха паз ы р ы с кöрең. Торат «чi» тiзе, чирбiн, «чiбе» тiзе, чибеспiн, /ӱ/ӌ/ӱ/нӌ/ӱ/ чаргызыбысха кiрең тiп. 21 Кӱре Сарығ айаанкилгенде, торат к/ӱ/ңреде кiстеп* маңрада* ма- стапчидыпчад ы р: ноо нимеңер алыс полбин, ноо нимеңер /ӱ/аес поа- бин, иди с/ӱ/ректеспаризер тiп. К/ӱ/ре Сарығ чоохтапча: — /У /с хуаас сынн ы ғ* хуба п /ӱӱ /р чаабах, чааым хая чаб ы - ра паст ы рғанда, чахсы итчам тiп, с ы ғарғам, н ы ңмах тасха с/ӱ/ре п асты р ған, ан ы ң т ы н ы н айап, чааым хаяның чарымын к öдiрiп, н ы ңмах тасты с/ӱ/ре к/ö/дiрiп, с ы ғарбалғам мин ан ы чир ӱстӱне. Ол ах сор т/ӱ/скен апсах полған. «Хадарғанн ы ң кöп чарымын пирем, —теен, — хапты ғ истiң орты-пӱрӱн пирем», —теен. Аннаң сығьш алғанда, ча[х]- с ы н ы * чабалдаң читiрӌең, чабалн ы чахс ы наң читiрӌең тiп, Кöрбе хор адыңны тудуп чиӌеңмiн тiп, ам сӱрӱсчедiр.