Алтайские народные сказки. - 2002. (Т. 21.)

чакты ачып ийзе, ондо кыс турган: ары кбрзб — айдый, бери кбр­ зб — кундий. Ан чы кижи оны эмегени эдип алган. Боодой-Кбкшин аказы сыйнын санап, ыйлап ла jypep. Бир катап бир чадыр айыл турган. Чадырдан- ]ааназы кижи балазын jaiucan кожондогон кожон- угулган: Адазы алты таар эт экелер, Энези эки таар эт экелер. Боодой-Коо балазы эдим, Боодой-Кбкшин jeei-m эдим. Боодой-Кбкшин айылга кирди. Сыйны тиру болгонын, айылду- jyprry болгонын угуп суунди. Онон- ары ончозы эзен-амыр jypraft берди. 31. САНАА-МЕРГЕН 1 Кблбткблу кара тайга эдегинде, кумак сайлу кара суунын- ]арадында, кара jopro атка минген Караты-Каан jypTan jarrbi. Бир катап Караты-Кааннын- ]ети уулы андап jyp 3 e, jaMaH чадыр айыл турды. Туунигинен чыккан ыш кок айаска чбйулет. Аштаган- суузаган Караты-Кааннын ]етти уулы казалаткылап ]апашка ]еттилер. Ат устинен кыйгырыжып, ат камчыла janamTbi соктылар. Каруу ун угулбаста, ]ети уул аттарынан- тужип, ичине кирип келдилер. Эпши ]анында карган эмеген capjy-курут ja3an отурды. Оны кбргон jera карындаш сар]'у-ку]^утты былаашкылай бердилер. Алакандарын ]ала- гылап, ачаптанып ]игиледи. Сабарларын соргылап, сонуркажып тур- дылар. — База capjy бар ба? — деп багырыжат. — Эмди ле курут чыгар! — деп, эмегенди то^зсуктагылайт. — Калак-кокый, балдарым, калганчызы ол ло — деп, карган эмеген айдып, кажайган чачын сыймай берди. — Бербес болзон бу! — дежип, белине карганды камчыла со­ ктылар. — Алкыш болзын курсагына! — дежип, алаканла соктылар. 2 Онон аттарына мингилеп, айылдарына jaHbin келдилер. Кбргбн- уккандарын ]ажырбай, Караты-Каан адазына айттылар: «Санысканду