Алтайские народные сказки. - 2002. (Т. 21.)

Караты-Кааннын каалгагу эжигин кайра ачып, кирип барт: — Ой, орбкбн, мен слерге суу таап берейин. Слер меге нени беререер? — деп айтты. Караты-Каан кайкап кбрблб, карсылдада каткырды: — Бу мындый joi<Ty тербезен меге сууны кайдан таап беретен? Онон бчбгбн кепту айтты: — Ак малымнын талортозын берерим, азыраган балдарымнын кичузин берерим — деди. 5 Абакайын кычырала, алама-шикирле Ак-Сагышты тойо азыра- ды. Ак-Сагыш аштаган курсагы тойоло, алкы бойы амырайла, Караты-Кааннын эжигинен чыкты. Кара ^’ерди казала, кара-тонмок суу чыгарды, суузаган ак-малды, торологон албаты-]онды — ончозын суула тойдырды. Калапту буткен Караты-Каан кайа кбруп ыйлайт, бери кбруп каткырат. Айткан сбс — аткан ок. JapbiM ]ббжбзин берди. Кымыс деп кичинек кызын берди. Ак-Сагыш ]ердин ]акшызын талдап алган, малый айдалып, алган эжин ээчидип алып барды. Энке-тонко jypTan , алын эдегине бала базып, кийин эдегине мал базып jypTan ]аткажын, Кара-Сагыш карындажы мында jeAnn келген турды. Карындажынын байыганын мында келип кбрди. Мекелу тилиле меке таштап, база ла сурады: — Ак-Сагыш, карындажым, сен кайдан мынай байыдын? 6 Ак-Сагыш тын да кбп сананбай, аралдагы сары-сары тал ла janauiTbi айдып берди. «Ого ло jaT, анда байыырын» — деди. Арыган^обогон Кара-Сагыш jeei<eH аралга jeAnn барза, чындап та сары-сары талдын аразында janam турды. Кара-Сагыш иргееге jaAbin амырай берди. JaTi<a>i<biH, кун кырдан ажып отурарда, jaпaшкa кызыл тулку кирип келди: — Арка jepAHH чычканын jnn, кун кырдан ашканын билбей калдым, а-а, — деди. Кызыл энир кирип отурарда, ак койон кирип келди: — Jeei<eH аралдан сагалагын jyyn, тун киргенин билбей калты- рым — деди. 7 Бурункий энир кир турарда, айу-брбкбн кире конды: — Кара агаиггын кузугын терип, карануй киргенин билбей кал- тырым — дейле, jaAa тужуп, уйуктай берди.