Алтайские народные сказки. - 2002. (Т. 21.)

Оны кбргон Танзаган огурып, бскбп ыйлай берди: — Канат болгон адымды блтуреле, кулузынла электедеримде, эмди канайып кижи болорым? 4 Арык бака кулузынды ойто алды, онын ордына уч сббм сары торко ]алама берди. — Менин сбзим тбгун дезе, бугун тунде аайын кбрббр. Уйукта- арга ла ^адарда, слерге не керек, оны адайла, бир учынан тудала, бир учын чбйб таштайла, ^ада берзеер, ончо керек будуп калар — арык бака айтты. Танзаган эмди мойношподы, торко заламаны алып, онон ары jype берди. Бозом тун кирди. Танзаган уйуктаарга сананды. «Эртен танла кожо эки ан менин ]анымда болзын», — учуктын учын чбйб таш­ тайла, jagbin уйуктады. Ойгонып келзе, тан адып калтыр, эки аннын терезин сойып салган эди ]анында jairbi. «Бака мени мекелебеген турбай». 5 Бу куннен ала Танзаганнын ]адыны тыныды. Эки jbiA бткблбктб, эки бзбккб бадышпас малду, уйду, кой-эчкилу боло берди. Ондый кбп ]бжбблб janbicKaH jaAapra эрикчил болды Танзаганга. Бойына уй кижи таап алар, балдар азыраар кууни келди. — Эртен кун алдында менде уй кижи болзын, — Танзаган торко ]аламаны чбйб таштайла, ]адып уйуктай берди. Эртенде ойгонып келзе, ]анында бир ]араш бала ак кас отурды. — Ой, аданды сени, мени электеген бака туру. Барып jypTbiH ч; 1 чадылл, уренин узедим, — Танзаган кыйгырган бойынча, муус сапту бычагыла ак кастын мойнын кезерге турды. Кенетийин ак кас силкинип ийди, айга-кунге тундеп болбос сары кулер чачту jam кыс каткырып ийди. Оны кбргон Танзаган эки тизези мылырап, отура берди, эки кбзи типилдеп, чакты- га берди. Эрмек-куучын айдар аргазы чыгала, ээги божоп отура калды: — Мен брб турган Уч-Курбустаннын кичу кызы эдим. Слерле одым бирге куйдурилген, орыным бирге тбжблгбн. Ойто тенериге