Алтайские народные сказки. - 2002. (Т. 21.)

танын, кайда тынду блгбн, узе ле. Je ол брбкбн онойып туруп, айлына ]едиптир. Айлына jen<eH, эмеени чеген аскан, аарчы курга- дат. Зобогон-эштеген, бгббни ан да атпаган, элик те атпаган. Бастыра тындунын тилин билип, ачу-корон, оны канайда адар, узе куучында- жып турганда?! 6 Онойдо айлына келеле, ажанып алала, амырап-уйуктап заткан. Эмеени тышкары аарчы кургадып турган. Кучыйактар тышкары, бу уренчилер-эштер келип, аарчыны чачкылап, jnn, кезиги чачып ийерде, кезиги айдып турган: — Чачпазан', бис кунун jnn турарыс, чачсан, соктыртарын, онон' jafi6ac, бистен- залкыыр — деп. Огббн задала, каткырып ийген. Эмеени чыгары угуп ийеле, арбанган: — Сен кайда, не эдиреп, ;аныскан зуулип, куучындап ]адырын? Кандый эмеенин- сагыжына кирди, не сагыжын куулган, jaH-ыскан куучынданып, каткырып ]адын? Сен андап-эштеп эмес, куру келип турган? Ол эмегендеп барып турган не бу! — мынайда ]откондоло берген эмеени. — J ok , jok , андап jypeAe, мен анда аттан зыгылып. Мен андый неме, jy3yH-jyyp элик атканын, ^аныскан ла сананып, каткырган эдим — деп. Je зузун-зуурлеп jaAbin, мекелеп задып, эмегенин jyi< арайдан токтодып алтыр. 7 Je канча конгон болбогой. Эмеени чеген аскан, эмди кбктбнип отурган тышкары. Ол сут кайнадала, эжикте тургузып койгон. Кбрзб: чычкан эмеген-бббгбн казаннын кырын эбире мантап, ]угургилеп, куучындажып турган: — Je бу каймактын татузын, кандый japa-a-aiu, тен мызылдап jaT, суркурал jaT. Эмди мынан канайда ]иир. Бу дббн кижи тужер керек. Тайкылза, janbic ла ол дббн «шуу-у!» эдип каларын не, блгбнин ле од Торт каткызын албадан ла каткырбай |аткан не. Укпайын дезе, кулакка угулып турган да Айдарда, айдып туру. — Je, мынан ичип алаак. — Канай ичерге турун? Ол дббн тайкылар не — деп. Айдарда, эмегени айдыптыр: — Je, мен сенин куйругыннан- тиштенип алайын, сен ичсен. — А сен мени ычкынып ийзен.