Алтайские народные сказки. - 2002. (Т. 21.)

Эмеген-бббгбн канча кирези басканын бойлоры да билбедилер. Байбак мбштин- алдына jerm. Мбштбн ыраак joi< турген суучак агып jarrbi. Эмеген-бббгбн janam салып, ^уртай бердилер. Олордын на]ызы — кара ийт кунин сайын андап, элик-койон экелип турат, кезикте кызыл кбсту чайды да экелетен. Эмеген-бббгбн озогызынан артык ийдин суудилер. 3 Ийиктий айланып, айлар бтти, ээчий-деечий айудый уур ]ылдар ]ылып бтти. Кара ийт карый берди: кбстбри анга ^етпей, тумчугы jbiT сеспейт, буттары уурлай берди. Кодурлу бббгбн корододы: — Үчулебиске торолоп блбрис келди ошкош. Туулар jacKbi чуми чумделди. Агаш аразында куштар эдет. Кодурлу бббгбн jaTi<aH jepre бир боро кушкаш учуп келип, мбш будагына конды. Кара ийди jagaAa, укканы мындый болды: — Торт бутту анчы, не кунуккан? Кунукканына не jei-гдирдин? Эмди анта-кушка )единбес болзон-, мен сеге болужарым. Кара ийт бажын кбдуреле, мбш будагында боро кушкашты кбрди. — Канайтга меге болужарын? Санысканнан коркыйтан бой- ын- — деп, ийт кайкап айтты. — Мен санысканнан коркыбайдым. Сен ^астырдын, — онойдо боро кушкаш айдала, алдындагы будакка отурды. — Мен сени jenuA алулу андашка уредерим. Сен тууралап отурарын, мен учуп, агаш аразында табыш эдерим, коркыган койондор сенин устуне келзе, janbic ла тударын- артар. 4 Кара ийт кулумзиренип, элеп калган саргарган азуларын кбргусти: — Темденип короли. Кара ийт койу jbipaa ортозына jagbin алды, боро кушкаш агаш аразында табыштанып, канаттарыла талбандадып, бастыра койон- до]5Д1)1 уркутти. Бир койон кара ийттин- устуне келди. Кара ийт койонды jeHHA з'удуп алып, эмеген-бббгонге jeTnj^epre jypyn ийди. Бу бйдб агаш ]аказына Байбарак бай кушка туней учар атту jopTbin келеле, койонду ийтти кбрблб, айу кепту кыйгырды: — Менин андарымды коротсын деп jon™ кем берген? — дейле, саадагын алып, ийтти атты.