Алтайские народные сказки. - 2002. (Т. 21.)

АЬГ-КУШТАР КЕРЕГИНДЕ ЧОРЧОКТОР 9. АНДАРДЫН ЧУУНЫ 1 Пары чок аннар чыгылышып алдылар. Үч малды блтер алып, эдини кайнат салдылар. Кодбрбло пыжырган этти шоог алып, мунини тепшиге уралып, чиерге олтар алдылар. Чайзан-айу чуунга келген пеес ан-тындуларды санап ийди, ньаныс ла киске чуунга келбендир. Кискеен чуунга келбеени кбрблб, айу сурап ийди: — Кискени пери келзин деп кайра айтпадар? Корыккан андар айтты: — Киске угала ньаман. Ол андышчак. Анан башка ол тракта- шарга матап. Аан учун пис ааны пери кычырбынсабыс. Ол келзе ле, писти пачыларбысты блтер салар. — Ол чууй ле шын па? — деп, айу какаанча сурады. — Шын, пеес таа шын! — деп, кбдбрб аннар шынырдылар. 2 Аннар столнын кыйына олтыралып — брбктошчынарда, чолло киске келчини кбрийдилер. Аан чажыл кбзи чалтырап чыт, пойы дезе: «Мяу-мяу» — деп чочыдып, маарап чыт. Корыккан пойыларыла кбдбрб ле аннар бскб чер сары качып чожындылар. Морсок кибеенин ичине* кирди. Айу кибеенин сыр- тына шыкты, мууре, койон ло онан да бскб аннар пбтпулее* кире кондылар. Ол тушта киске угдын ичине кирип келди. Кбруп турар ползо, угдын ичинде пир де тыну неме чок полтыр. Столдын сыртында эт чатчыт. Аан сонында киске, столнын сыртына калып шыгала, этти чип чуребеен. Ары-пери кбстенип: «Р-р-р!» — деп кайлап, киске ажана перген. Аны кбргбн айунын ак-сагыжы карайып, корык келип сананды: