Тувинские народные сказки. - 1994. [Т. 8.]

4 Адыг бөрүнү сөөртүп алган халып олурган. Бөрү: —Ырзайдым, ирем! — дээн. — Ырзай даан — дээн. — Арзайдым, ирем! — дээн. — Арзай даан — дээш, халып-ла олурган. Хунажык: "Бол! Бол!" — деп, маңнап-ла олурган. 5 Адыг бир доктаагаш, хая көрүп көөрге, бөрүзүн боой сөөртүп каапкан болган. Хендирин үзе ызырьш каапкаш, мацнап чоруп-ла каан. Хунажык чоруп олурарга, бөрүзү өлүп калган бо чыткан Ону чүктеп алгаш чоруп каан. Бир черге чоруп олурарга, бир чөвүрээ чадыр турган Човурээ чадыр өгнүң даштынга бөрүзүн сальш кааш, кире берген Чеди бору чадаганнаан олуруп-тур. Бөрүлер хунажыкты коруп кааш: — Бо дүне чиир чүвевис бо-ла-дыр. Даарта чүнү чиир дээн улус боор бис? — деп, чадаганнап олуруп-турлар. 6 — Каям чадаганыңар, эштер! — дээш, чадаганын ап алгаш, чадаганнап эгелээн. Бөрүлер дыцнап олурарга: Чадырда-даа чеди бар-дыр, Чаңгыс чуве даштын болгай. Харын-даа тон чеде бээр-дир, Кандыг кончуг эки чоор — деп, чадаганнап олуруп-тур. Борулер корткаш: — Үнүп корем — дээш, бирээзин ундурген. Ол-ла чиде берген. Ийизин ундурген, ол-ла чиде берген... 7 Үжүн ундурген, дортту ундурген... бешти ундурген. Ол-ла чиде бээр бооп-тур. Ийи бору кайгааш, уне халыжып кээрге, эжин бо ырзайты каап алган чыткан болган. Оон корткаш, халыжып чоруп- ла кааннар. Хунажык тургаш: —Кулугурларны кыра шанчып чиир мен — дээш, "Бол! Бол!" — деп, халып чоруп олуруп-тур. Халып чоруп олурарга, ийи бору кылама дош кеже маңнажы берген. Хунажык анай: — Инчиим усту берди. Оон башка кулугурларны кыра шанчып чиир ийик мен! — деп, чыдып каап-тыр. 18. КАЛБАК АНАЙ 1 Чеди кызыл иелиг, ойнаар даглыг, оъттаар даглыг анай чүвең иргин. Кужур анай ойнап-ойнап, оъттап-оъттап алгаш, даандан кээрге, авазының бирээзи чок бооп-тур.