Якутский героический эпос Кыыс Дэбилийэ - 1993

Адьырынтайбыан! Будьурунтайтарбыан! Айыы кыыһын аҕа л аммьш , А(һа) дьарай а(һа)лбаспынан Уо(Ьа)ран-талаан кэ(һэ)лэммин, Иэримэ дьиэбин и (һэ)рчилиир Эрэллээх кэргэн бу(һу) луммут Өһүргэ дүбдүргэн үөр(һү)үүкэйбэр: Үөһээ, аллараа дьабыннар Ааттаахтарын аҕалтааммын, 10 Барҕа малааһын тэрийбэхтээн бараМмын Чыыбы-чаабы чыычаахтайбынаан Сымара дьайаан ороммор — Баҕа тириитэ быыспытын Байбаччы тардьшан, ТиЬэх эһэ тириитэ Тэллэхпитигэр тиэлийбэхтээн, Сутаакы тириитэ Суорваммытыгар сууламмах- таан, Ньылба тириитэ 20 Сыттыкпытыгар сыһааҕыран Ньыгы-ньыгы ньыгыллахпын! Сырайдарбыт сылластарынан сылласпах- таан, Уостарбыт тулларынан уураспахтаан Товус уолу субуйуохпут, А гыс кыыһы айыахпыт, Аба-дьайаан, ава хотунуом! Выкрутасы мои! Ухищренья мои! Девушку айыы привел, волшебством бесовским уведя-похитив ее, уютного своего дома хозяйку, верную супругу нашел я. На такую радость волнующую из верхних и ни ж них далей именитых я созову, 10 богатый праздник устною, а потом с милой пташкой моей на кровати моей из глыбы камня, занавеской из лягушечьих шкур отгородившись, на подстилке из шкуры самого захудалого медведя понежимся, одеялом из шкуры от бескормицы падшей скотины закрыв­ шись, на подушке из шкуры 20 выкидышей-телят слюбимся, Ньыгы-ньыгы нььиыххах моя! - Нюхаясь до отвисания наших щек, целуясь до отпадания наших губ, девять мальчиков-по г одков родим, восемь девушек мы сотворим. Аба-джайаан, супруга моя!