Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

тостурдулар, арынған сағыш тарадылар. Ол темде алған кижизи сурады: — Пай, пай, менин, Панӱгеш позунуң ачанды қайде унду- дупсалғанзың? Чӧӧқ сен ундутқанзың, менин чажырғалзың? — Қайдыг ачам? Қайдыг қарындажым, қайда ол? Мен пил- бес қайдығ ача, қарындаш полған. — Че, сеең ачаң писти аймақчы полду-но олоқ, олоқ сен кирер алдынде парыбысты. Нанарға маңзырабысты, сени да саақтабансалды, тоқтадып полбансалдым. Чӱче полза, пазоқ ки- рерге айтты сеңме тоғажарға. — Кӧрзең, қайдыг айақ писке сыйлап ақкелеперди! 25 Алтын айақты алып, кӧргӱстӱ. — Қарындаш эбес ползе, миндиг айақты кем ақкелер, кем сыйлар теп сананчаң? Сен туған қарындажын перди маға, ааң ордуңна ол кирлиг ағаш айақты ле сый нандырып, пердим. Ол тезе, аға де мағат ӱргӱнӱп наныбысты. — От, қыйал! Аамды парчазы пай, пистиң чадығыбыс амде ақтапкелип пожады. Қайдан пистиң қарындаш полчаң? Ол пор, чулғуш сени алындырып, пистиң ырызыбысты алып, партыр. Ам тандағоқ кӱн пис ийгеле чылаш-чылазақ чадып поларбыс. О ачығ, о ачығ, амде пис қайа поларбыс? Қайде чадарыбыс? Ағаш айағын учун одурупкелип, улғаберди, алған кижизи қошта одуруп, қожа улғажаперди. — Қалғанчы тӱӱн кӧбӱг тӧжеқке, кӧп частықка қонубалза- быс, тандағы кӱнде қуруғ чартыларға чадып аңнанардыбысты, — тедир. Моғапкелген Панӱгеш алған кижизибе тӧжеқке чадып, узу- быстылар. 26 Эртен туруп, келгеннерин — қуруғ чартыларға чадыпчалар. Ӧргениң ордунға алтындағыоқ эмчеги турча. Ӧрге чоғул: та тег- риге шығыппарған, та чер алтынға тӱшпарған. Аны кем пилер, кем уңнар? Ноо иштерге? Ӧргенең учун ӧлерге бе? Аңнап-қуштап па- рарға чепсенди, мылтығын сумкезин азыныбалды. Кииқтиң се- бизин талап, адаперди, тӱк малды тың кӧп табып келча. Мин­ де садығчы саақтап турча. Тапқан-тутқан тӱк небезин теген чилеп, пастырыбалып турча. Пир шенде пазоқ қара чышқа пар- ды. Моғап чӧрӱп, аңнап турча, сағыжы чабал полуп, турча, ағаш айағын санап улғап-сыықтап чӧрча.