Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

Қара Торгунны. Алты частығ эртпес Қара Торғуны — сарығ пичик қат пассалған ол тытқа. Анаң маттап кӧргеннери: қырық педир азынсалтыр, суғ ташча талайдың. По пирси аға келди: — Педирлериң тоста! — тедир, — сен алып тӧлӱ! — те­ дир. — Мени ӧдӱрӱбезерлер, — тедир. — «Сузуңны қайа иште- диң», — тепкелип. — Не, мен ээди қыйалапчар, — тедир. — Мен сузумны шығарбанчам, — тедир. — «Ноо, сузуңны қайа иштепсалдың?» — теп, — по Қара Қаан мени чииппарачӧр, — тедир. — Ам мени қырық педир асынмал, суғ таштырча, — те- дир. 29 Қырық педир аңдара шабысты. Қырық педир аңдар шап- келип, по тоғузон пир тас туғлалығ: — Қапчый, — тедир, — пистиң черге, — тедир, — алты чаштығ эртпес Қара Торгу печебисти апарсал кел, — тедир. Ээде ле полғанда, ныбыртқа шени оң пурнунға ноолбалды, алыптың ады қуйубуста. Парып аккелсал: «Алыптың ады келбес пе?». Ай соқур ат — тоғузон пир тас туғлалығдың. Ай соқур ат келе: — Қайдығ кижи парча, қайдығ эм кӱлӱгӱм эртча? — теп, — тубаны азыра анаң маттап кӧргени: тоғузон пир тас туғлалығ поң эм кӱлӱги: алыпта ас қабып, қара черде кӧп қарбаабер- тир. 30 Тигиге анаң парғаны пир чӱс пис тас туғлалығ Қара Сат- чақка анаң парғаны: алыппа алып қабыш парабертир. Ай ку- лағынға кел сыбрады: — Меең эм кӱлӱгӱм ат паштың ажарға этче! — тедир. По ай соқур ат тӱпледе кел қабынды, тӱпледе кел силгин- ди. Позуңнуң эм кӱлӱгӱн нооба ӧтӱртӱрерге пербенча. Алыпты позуңнуң ноозын чара алча эм кӱлӱгӱн, тоғузон пир туғлалығ қысты. Позу қарбазаберди, ай соқур ат. Ай соқур ат қарбажбодурғанда, аттың ноо кӱжу! Анаң мат­ тап кӧргени, қара тубаны ӱбӱрӱп: пир чус пир тас туғлағалығ Қара Сатчақ келче. Қара Сатчақ келип, пону кел, чара тарты, По алыпты кел қабызапарды, по алыпты ӱрге тутпады Қара Сатчақ. Шағана ӧӧре кӧдӱркелип ӱш кӧке, шағана қара тасқа шабызабергени, иза: сыны-сайы сынман, тыны шықпарды.