Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

Анаң эзен-менчи перибалып нанызоқ перди-но. Нанып, Қас- тинка Палычқағоқ келди. Қастинка Палыч келгенде, Қастинка Палыч кӧрбалып, ӱргӱнӱп, по қолдаң қап: — Эзе, кеш палам, — тедир, — шежин, — тедир, — нан- келдиң ма? — тедир. — Нанкелдим! 22 Одуркел, аш-табақ ноол, айтча: — Эзе, Қастинка Палыч, — тедир, — пӱӱл мени нооға қыырғаннар? — тедир. — A-а, ойнашқа, ойунға чыылчалар, — тедир, — қыстар- оолар. Қырық қыс чыылар, — тедир, — и қырық оол чыы- лар, — тедир. — Оно, мени аға қыырғаннар, — тедир. По: — Параң — тедир, — ийгеле! Иирде пылар парыбыза пердилер-но, эзе. Анаң келгеннери: қыстар-оолар толдура чыылпартырлар. Қырық қыс, қырық оол. Весь ол ойының пажын адазы-парий қыс палазы, оно весь ноолча — командовать этче. Ам пылар столға кел одурубусқан- нарда, ол қыс палазы пир блюданы чақша, чос, чоскелип, Қас- тинка Палычтың алынға салсалды. — Не, Қастинка Палыч, — тедир. — Мен сага, — те­ дир, — нӱбе блюдеге амоқ шығып толдура шышперейин, — те­ дир. — Оно, ол арықты чиирзиң, — тедир. 23 Пону уқкан Қастинка Палыч: — Амоқ, — тедир, — мен сеең азақтарың ыра тартыбала- рым, — тепкелип тура сегригенди. Ол қыс палазы шыға чӱгӱребӱзеперди. По ааң сооба. Пашқа нооға чӱгӱркирип, эжике пеқтенибисти. Қастинка Палыч айт­ ча: — Аш, — тедир, — эжигиңни. — Чооқ, ашпассым Қастинка Палыч! — тедир. — Ажарзың! — тедир, — ашпазаң, — тедир, — эжигин амоқ тала тебизерим, — тедир. — Талап кӧрзең! — тедир. 24 Келип, оң ӱстӱбе анаң ийдибизепергени, эжиги ноозыба таш пиртеликтер полған полтур, пирге ийдибисти. Қыс палазы одура келтӱшти. — Қастинка Палыч, — тедир, — вот сен мени ам ӧдӱрер- ге ноолчаң кирдиң, — тедир. — А сен оңнапчаң ма? — те­ дир, — мен кемзим?