Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

— Ноо кижи полчаң, — тедир, — мени алдырчыған? — те­ дир. — Мени, Шунаны, алдырчың кижи пароқ полтур-но! — тепкел, эрбеқтепча. Тигдең анаң қодурул туруп, анаң турғаны, кижи кӧрчың кижи эбес! — Эзе, Шуна, сен меең абамзың, — тедир. — Ақ Қаанын қызын Ақ Торғуны алғаның оңнапчан ма? — тедир. — Оңнапчам! — тедир, — қурсақтыг қалды ба? — Қурсақтыг! Оно сеең палаң поларым, — тедир. — Оно, Ақ Торғудан тӱгӱл, ӧзӱп, — тедир, — анаң сени тилеп кел- дим, — тедир. — Сен қайде чӧрчитқаның парчын черде оңнап- чаар, — тедир. Чақшыба парар ползаң, нанаң, — тедир. — Чақшыба парбазаң, — тедир, — аттың, ноо эзердиң кеқсинге кылчағагы тартыпкелип, аппарарым, — тедир. 20 Шуна кӧрду-кӧрду: — Пай, — тедир, — мени қамчыға тартыпкел, аппарчын кижи чайал ӧскени пароқ па? — тедир. — Мен, оно сеең палаң, мен сени қамчыға тартыпкел, ап­ парарым! — тедир. — Че, тартып кӧрзең! — тедир. Андиг полғанда, ол лучше: «Нооны, эзе, қабалып тӧжӱнең, наара пазам!» теп санаганы, оғлу тӧжӱнең қабалды, аара-пеере пастырбады, қара черге наара пазыбысты. Пағлап, пағлабысты чаш қайышпа, эзеринең арта-перте салбалды, адының ноозын, тискинин эзер қойынға таштабалды: — Ам нан, черинге! — тедир*, — мени қамчыға тартыбал аппарчын сен кижи чайалбантырзын! — тепкелип, адын қачы- рыбысқаны, ады пара қалды. — Чолға шежинбалғайзың! — тепкелип. 21 Оно, келип, пазоқ, эзе, қуртьяғынға чадоқ пердилер. Анаң чадып: — Нанар кереқ, — тедир, — мага. Қуртяғы ча: — Қайа парарзың — тедир, — чатсаң, — тедир. — Саға ноо по четпенче? — Чооқ! — тедир, — меең черим пар, — тедир. — Нан кӧрейин, — тедир. — Қастинка Палыч мени саақтапчын по­ лар, — тедир.