Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

нағаны: «Нӱбе ийги чардынаң ийги чылан шенеқ шықтыр», — тедир. Пылар аж глаза вытаращили: как так ээде? 4 Анаң соонда тынанғанда, айттыр: — О-бо, пистиң тоже улуг қамнар есть, но миндиг қамнар кӧрбадыбыс. Чыланнар ноол шықчитқан. А қызы вот ӧлче, — го­ ворит, — но ниче сделать не может. — Тоже мен кирибалчың чер эбес, — тедир. — Таг иш- тинге кирпар ақкирпартырлар, — тедир, — сӱрӱне. Мен кири- балчың чер эбес, — тедир. Ам ээде ноолчитқаннарда, одурчитқаннарда, эзе, «қараа, — тепчалар, — уже» и анан кӧргеннери: кӧзнек алыба ай тоғлан- кел, кӧзнек эбире қайзы кӧзӱнкте кӧрӱнчаттыр. Парчазы пир толуқка сыңыбыстырлар. Прямо кӧзнеқ алынға ай тоғланып, про­ шел и нооға кирлес чанға. 5 Анаң кӧргеннери: эжиқ ажыбысты, анаң киркелгени: пря­ мо эзе, пистиң айтчаңнар-но, қызыл шаштығ, ноо, рыжый қыс палазы киртир. Анаң айттыр: — Қоруқпылар, қоруқпылар, по миндигим! — тептир. Тоже қамок, анаң айттыр: — Мен, ноо теген тӱптерин, — тептир, — қыс палазы ӧлчаттыр, ол аны пилибал, анаң кирдим, — тептир. — Тоже, — тедир, — кижи ӧлчитқанын, ол кижинин тынын парып, тынын албалдым. Оно, ам силерге кирдим. Анаң по айттыр: — Қамның сен улуг қамзың, ноо сен кирчин чер эбес, — тептир. — Мен пар, кир ноол кӧрейин еще время пар, — теп­ тир, — таг чарганче. Анаң хозяинга айттыр: — Сеең сум қара ат пар ба? — тептир. — Пар! — тептир. — Но-қа шарчынға ақкел, пағлапсал, — тептир. Анаң шығыптыр* шуланға. 6 Шуланда аттар турғалапчаттыр. Чабаға, ӱш чаштыг чабаға ақ- тап сум қара. Аны ақкел: — Нӱбе чарар! — тептир. Пағлапсалтыр. — А мен парчам, — тептир. — Кӧрерзаар, если пире из- мениний полза, нуба ат турчитқан нооға, значит, қызыңның