Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

ме - нең не _ re - ч[и]_май!-деп. — Абуғ, мениң негечимай, Пычақ пизи пилилча-но, Қара қазан қайнарге этче, Абуғ, мениң негечимай! — теп. Кӱн тооза анзы сарнапча. Позы улға-улға келгени, Тийиңеш- тиң қарағы шишпарды, сықкелди*. 5 Че, ол кӱн ойбаноқ салды чӱрегин. Ийгичиның: — Қапчы ойзаң. Ойпер! — тепча по қат — қаты полуп, анда чадыза перип. Анаң ийгинчи кӱнӱн пазоқ сурады Тийиңеш: — Чӱрегим, — тедир, — қачан да ойперерзин, — тедир, — мени пожад-оқ! Пожадыбысты. Позу пычағоқ пурустап одурча, ачазы. Пычақ пурустап, кӱнӱн кӱн тоза ээдоқ сарнажыбыстылар. Ээдоқ сар- нажып, Тийиңеш шығыбоқ келди иирде. Чӱрегин ойбад-оқ. Ам ӱжӱнчӱ кӱн: — Ойар ползаң ойперзаң, — тедир, — Тийиңештиң чӱрегин. Аны пыжыр чибиссам, мен часылпарам. 6 Энибискенде, сурунғанда, пазоқ ӱжӱнчӱ кӱн пожадыбысты. «По қайа пар, пееде ылғап, келча!», — теп, ачазы соонаң энибисти. Анаң энгени, талай қажыба парыбысты. Анаң келип қулашқа кӧлен, анаң уқканы: тебир салақ чӧрча. Ээдоқ сарна- жыпстар. Ылғап, сықтабалып, Тийиңеш иирде шығыб-оқ келди. «А-а!» — тедир. Тебир салды тартыбалды, силгип. Узун қурт всякий қуртар тебир салда полтур. Палазын кӧзӱбе ақкелдилар. По айны қатты тобурчақ қам- чы соонаң кел, сойпарды: сойа, сойа келгени: — Паза ла сеең чолунға паспассым! — теп, по айна қат парыбысты. Анаң пылар минде пайлап-чуртап чатқалдылар.