Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

5 Ачам ааң сураптыр: «Қайчы сен аны пилибалдың?» Ол пор Муқалай айттыр: «Сен пойың эмге келип, кӧрерзиң, анда по- рата* ашық полар, эм эжиги ээдоқ ашық полар». Анаң ачам эмге келер алында ол Муқалай пойы келип, эжиктерди ажыбы- стыр. Қыс ааң сураанда: «Ноо иштепчаң, теп?» — Ол айттыр: «Сеең ачаң ээде айтқан!». Анаң ачам эмге келип, кӧргени, шын — эжиктер ашық. Ааң соонда ачам мени эңчерге аппарып, ээде шабып, чадығ алтынға суқсалған. Ачам парыбысқанда, мен чадығдың шығып, саға келдим, — тедир. 6 Апшый аны уғуп, қысты азраптыр. Қыс тезе пир кӱн эрткенде, парарға чыылыштыр. Қақпырын айттыр: — Сен ӧре парзаң, Қара Қаанның черинге чедерзиң. Суғ тӧбере энзең, Сарығ Қааннын черинге парарзың, — тедир. Анаң қыс парып, суға наара энтир. Суға келзе, қолун-азағын чӱнзе, қолу-азағы қасық полпартыр. Қарағын чӱнзе, ээдоқ қарағы чазылпартыр. По қыс ӱргӱнкелип, апшыйға қарча айланкелип, аға қолларын-азақтарын кӧргӱстир. Апшый айттыр: — Мен эм суғун оңнағам! — теп. Қысқа тойзақтың кебе иштепсалтыр. Қыс ол кебеге одуруп, абазынға партыр. 7 Анаң чедип эминге, ылардың қыл-чалчыларға тоғышпартыр. Азрыған печезинге айттыр, қайды полғаны. Анаң кӧгнектерин уйға* кирип, алыбалып олоқ апшыйға нантыр. Чолға парчында Қара Қааның уғлунға* тоғаштыр. Ол тезе ол темде аңнап чӧрчитқан полтур. Кӧре ле ийгели кӧӧленижи- бистилер. Ылар ийгели чооқтажыбыстылар, таңда олоқ темде қыс мынароқ келерин. Ол пойдаң оол тезе айттыр: «Сен мени қадар, мен саға малба* келерим!». Қыс олоқ апшыйға қонтур, пашқа кӱнде чооқтышқан оолба тоғыштыр. Оол қысқа ақ поз-ат ақкелтир. 8 Анаң парчытқаннарда, ачазынға тоғыштырлар. Ачазы аңнап чӧрчитқан полтур. Ол қысқа кӧрӱп, тыңмазын оңнабан кӧӧле- нибистир: «Қайдығ қоос қыс!» — теп.