Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

иштинде пирда кижи чоқ полтур. Пазоқ чииш иштизе, чииже чатқалтыр. Ээде узубертир. 2 Эртен турза, чиижи чоғоқ полпартыр. «Та тағ ээзи ба?» — теп, санантыр. Эртен пазоқ табақ иштеп пертир. Позу* пазоқ қара талайға чӧрӱп келзе — чиижи чоқ. Ам ийги кӱн ээде полтур. ӱжӱнче кӱнӱнде келзе, қадақ ээде — чиижи чоқ. Ам сананча: «Қайт ээде полпарды, по талайды тоғузон чыл чадыбы- стым ындиг кереқ чоқ полған». Ам, по санабалтыр: «Мен аны қадар кӧрейин!» Чииш иш- тебалкел, талай қажынға энтир. Анаң кедертиң айланкелип, одағынға келтир. Чуқка кӧртир одағ тежигинең. Тешиктең* кӧрзе: анда қыйаланпарған қоос қыс. Шажызы узун, чоон шаш- тығ. Анаң санантыр: «По суг ээзи чииптир!» 3 Одағынға кирбен, кедере пар чашынпар* одуртур, кӧрерге ол қыс қайаға парар чанын: суг черза, чооқ тағ черза. Одуртур. Қыс пирда черге парбантыр, анаң апшыйды қыйғыртыр: — Қақпырын, апшый, кел пеере, чажынман! Анаң Қақпырын сураптыр: — Сен кем, айназың ма, кижизиң ма? Айна ползаң, кир- бессим, кижи ползаң — кирерим! — теп. Анаң қыс айттыр: — Мен қаан қызым, Сарығ Қаанын қызым. Анаң апшый одаға кел киртир. 4 Одаға кирзе, ол қыс саар қарақтыг полтур. Анаң чооқ- таныжып сураптыр: — Қарағын ноо полған? — теп. Ол қыс айтча: — Меең ачам қарағымны шуура пазыбалған, анаң азақ- қолумны олоқ сындырған, — тедир. Қақпырын сурады: — Ноодаң ужун? Қыс айтча: — Абамның қарындажы Муқалай маға кӧӧленкелип, ачамға чӧйлеп, айттыр: — Сеең қаарындажың слер эмди чоқ полғанда, чабал чӧрча! — теп айттыр. — Эр кижилер эжиктең кирип, кӧзнектиң шықчар, — теп, айттыр.