Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

39 Аны уғуп Соған пистиң қарчы айланып кӧрзе: шыныба- да шын полтур. Эжик ӱстӱнде азыра паштығ қамчы азылып- партыр. Аны кӧрӱба ла чаяның: қанықпас позу қанығаберди, тарынмас позу тарынаберди. Азыра паштығ қамчыны оң пле- гинге азынды. Шағанаң сойуп чада парды: — Паза мениң айтпас сӧзӱм сурачаң педиң? Паза маға ӧлет перерге сананчаң педиң? Паза маға қара саначаң педиң? — теп, маттап садызаперди. Ол тезе ӱн салкелип, улғап-сыықтап, эт ачыйынға шыдап- полбан аақтап турча: — Катқырбастың, қақтырып чат, кӱлбестең, кӱлӱп чат. Андығ чарабас небе полғанда, ақсым адынып, паза ла сурабассым, по- жадабер, — теп чалғанча. Анчеде пожадыбысқан. Паза ла сурабасқа ӱргедипсалды. Ан- зыда паза сурабан парды. 40 Ээде аңнын-қуштуң чер ӱстӱндеги тооза уғуп-пилип чажа- берди. Уңнан ла пайлап-қуштап чадаберди. Алтынды қанче по- лар шени тажыбалды, чоқчилерге айдоқ перди. Пайларға пер- бенсалды, чоқ-чӱдеге алтын тажып, текши пайлап шықтылар, нужданы ундудупсалдылар. Қанче да шажып турзылар, тозулуп- парар алтын полбантыр. Андығ черде ле қалық-чон амдығызы ээдоқ пай чатчалар, тепчалар. Соған қалықпа қожа андығ черде пайлап-кӱштап чада қалды. Мен по черге наныпкелдим. 11. АЛЫҒ ООЛАҚПА ШАЙТАН 1 Шайтан алығ оолақка келип: — Марғыжааң! — теп айттыр. Шайтан марғый салтыр кӱрежерге. Алығ оолақ айттыр: — Қузуқ тӧзӱнде улдай анда узупча. Мееңме қабышқанче, апшыйбе қабыш кӧрзеең. 2 Шайтан қузуқ тӧзӱнге партыр. Қузук тӧзӱнде апшақ узуп- чаттыр. Шайтан парып, апшақтың кӧчӱгӱн кел, тептир. Апшақ туркелтир. Апшақ туркел, Шайтанма маттап қабыштыр. Шайтан қа- быжбалып, пожанбалып, алығ оолға айттыр: — Че, сеең найла кӱштӱг апшый полтур, сееңме қарбаш-