Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

Алы* теген шыға чӱгӱргени: ат ноо анда ползун ма? Тӱпле- де тебин, тӱпледе силгинип — ас қартыға полбал, учуғаберди. Ол қартыға полбал, учуғоқперди. Ээде сӱрӱш парчалар. Сарығ Қаанын черинге четкенде, Сарығ Қааның қызы қарамысла ба суға энтир. 8 Суғ алчытқанда, по оол алтын пурба пол, педирезинге кел тӱ- жӱбӱсти. Анаң урчытқаны: қыйал, алтын пурба! Анаң қыс аны суғдаң ал, ақтап позунуң қолунға. По қочайын ағоқ кел четти. Таныжы полтур по қыстың ол қочайын, Сарығ қочайын*: — Маға, — тедир, — нӱбе қызың суғунсалған алтын пур- баны пер, — тедир, — чӱстӱқту. — О-о, меең чоқ па? — тедир, — қочаыйн айтча, — аный ла ба? — Чоқ, обязательно маға по кереқ, — тедир, — қызындағы алтын чустуқ. По қыс ээде пил четчитқаннарда, қолунға пербеди, салтымға шелибисти. 9 Салтымға шелибизебергенде, айдаң на гороқ чайылпарды. Ол гороқты қара пейтиқ полубусты по қочайын, тере-тере келген- ди, по пир ноочақ. По оол қайа парзын, пирле гороқ қалғанда, позу тура пасты. Абазы айтча, Сарыг Қаан: — A-а, сен, — тедир, — мениң тӱӱқа эрди алтын чӱстӱк иштепкел, сугунсалтырзын-но! Ийгелезин амбарға пеқтебисти. Аңмарға пеқтебизеперип, ам пыларды аттырарға. По қочайын наныбысты. По қыстың абазы, крес абазы, ноо полтур ус, тебир узы. Пыларғы подковы иш­ тепкел: — Аны ээде, ээде иштепсала перем, анаң ээде одурарзаар. Че, чақша тудунушкел, ол крес аба иштеди шертпеш. Ол шертпештиң пажында устол, ол устолда кийис чайылпарған. 10 Ам атырарға Сарығ Қаан ийгелезин отуртубусты. Солдаттар адама нанғаннарча, Крес абазы анаң кнопқаны* пазыбызабер- гени, по кийзеқ ийги қыста-оол одурғаннар, тудунсалғаннар, учуғапер қалды. Атпанқалдылар. Учуқпарған оолақ чатчын чер-