Фольклор белорусов Сибири и Дальнего Востока. Ч. 1: Семейно-обрядовые песни и причитания. - 2011. (Т. 31.)

За_кі_дай у печ дро.вы , ста_вай_ця зда _ ро _ [вы]. Заграбай, маці, жар-жар, Заграбай, маці, жар-жар, Калі табе дочкі жаль. Закідай у печ дровы, Ставайця здаро[вы]. Загребай, мати, жар-жар, Загребай, мати, жар-жар, Коли тебе дочки жаль. Закидай у печь дровы, [О] ставайтесь здоро [вы]. Пасылае бацька ў прочкі проці ночкі Да свечкі ў ручкі ні даець, Да праводнічка ўслед ня шлець: — Вот табе праваднік — конь вараной, Вот табе дружачка маладой. Посылает батька в прочки против ночки Да свечки в ручки не даёт, Да проводничка вслед не шлёт: — Вот тебе проводник — конь вороной. Вот тебе дружечка молодой. 275. 2 2 2 276. Ці я ў цябе, мая мамка, не дзяціна? Ці я ў цябе дзелячка не рабіла, Што ты мяне проці ночкі гоніш прочкі? А дай жа мне праваднічку, хоць сястрычку, Няхай у мяне тэту ночку паначуе, Як свякруха ругаць будзе, дак пачуе. 277. — А што сядзіш, што думаеш, Анютка?* Хто з табою вячэрнікам паедзець? — А дзевачкі, падружачкі вы мае, Пусціце з-за століка вы мяне. А пайду ж я па новых сенках хадзіці, А й буду ж я свайго браціку прасіці. — Паедзь, паедзь, мой брацельнік, за мною. Хоць не за мною — за маёй русай касою, Не за касою, дак за роднай сястрою.