Фольклор белорусов Сибири и Дальнего Востока. Ч. 1: Семейно-обрядовые песни и причитания. - 2011. (Т. 31.)

Цёшча зяця на вячэру ждала, Сахорный кусок на блюда клала, Сахорный кусок на блюда клала. Праляцев сакол(ы), рассыпав сахор, [Пра]ляцев сакол(ы), рассыпав сахор. — А галоўка ж мая да прабедная, [Га] ловка ж мая да прабедная, Да нечэм жа мне зяця частаваць, Ай, нечэм жа мне зяця частаваць, Толькі прыйдзецца дачку атдаваць. Ой, прыехаў сакол, Рассыпаў сахор, Крыллійка, пер’ейка Па сталы разбрыскаў. Ай, прыехаў зяць — Нечым частаваць, Да й прыходзіцца Дзевачку аддаць. Тёща зятя на вечерю ждала, Сахарный кусок на блюдо клала, Сахарный кусок на блюдо клала. Пролетел сокол(ы), рассыпал сахор, [Про]летел сокол(ы), рассыпал сахор. — А головка ж моя да прабедная, [Го] ловка ж моя да прабедная, Да нечем же мне зятя частовать, Ай, нечем же мне зятя частовать, Только прййдется дочку отдавать. Ой, прыехал сокол, Рассыпал сахор, Крыльейки, перьики По столу разбрискал. Ай, приехал зять — Нечем частовать, Да й приходится Девочку отдать. 207. Ой, ты, белыя кудравыя бярёза, Люлі, ой, лялё, ой, лялёшанькі...3 Ох, нядолга ты пры холадзе стаяла. А нядолга плеццем-пруццем ты махала. Как паднялісь буйны ветры з дробнамі даждзямі, А разбілі-раскачалі белую бярёзу. Ох, ты, красная-няшчасная Настасся, Ох, нядолга ты у дзевушках гуляла. Как прыехал Ванюшанька з сваімі дружкамі, Расплялі мне русу косаньку дробнымі прягамі, Паліліся ў Надзі слёзы дробнымі руч’ямі. 3 Повторяется после каждой строки.

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY3OTQ2