Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

с ы н, Керим с ын н ы ң* аатында /ӱ/ш эргi арах эп, тöртiщiзi* наа эп. Оа наа эп сини <(...)>* поаар. —Шерир, —тидi Сейзең. —Аал тобьгра парбас, аалды эбiре парңар, —тидi Хара Махашы. —Эдiде парғайбыс, —тидi Сейзең. 13 Анаң анар Сейзең эрепши шöрс ы хханнар, Керiм с ы нн ы ң алтын кöре интӱскеннер*. Наа эпке шедiп, аз ы р паст ы ғ* тал шешпе* адын палған. Эйлен кире пасханнар эпке. Кiр килiп, кöрзелер: пiрде* не- ме шоғ ы л, тöрде хуруг стол, айах[-]хамыстар*, хуруг кровать*. Пiр эме хайнадар йабал хазан, iкi шарых ом а ш*. Талан с ы йбан ы п, одырсып от- ханда, алтын халха ажылыбысхан, iкi арығ[-]сiлiг* кiзi кiрепасхан. Эзен сала* эзеннезiп, миндi сала* миндлезiп* «абай харындас Сейзең» тiп, хол тудуп тоғасханнар. 14 —Менi танып, адым адаптуған кем полшатсар* тiп, ады[-]солала- р ы н сурған Сейзең. Анда шоохтан пiрсi, одьгрып: —Ай алты шерде шуртуг поғабын* хадарған малдың эзi, хал ы х шонн ы ң пегi поғам. Хардаң ах ах ой а т т ы г Алтын Сейзең минiң* адым. Пiр öңер* <(...)>* кем полпарды тiп сурганда, анда шоохтап тур* персi*: «М ы ннаң м ы нар кӱннӱң кӱс т ӱ г i <(...)>* шердең хан позрах ат­ т ы г* Хаан Сейзең миң ады[-]солам —тидi. —Хара Махашының шерiне молңаға кирпардыбыс. 15 Анаң анар ы ӱш Сейзең, харындас охсас* полып, шуртаппа-р ы б ы с- ханнар. Тöртiнӌi эбiнде Хара Махашының iкi сӱмзӱк <(...)>* кiзiзi поған. Олар шуртап, ай алызып, ш ы л ш ы л ы з ы б ы схан. Аң[-]хус адып, аң[-]хус эдiнең шуртидырлар. Хан Арыг, Сейзеңнiң абахайы, азаха ар полпарыбысхан. Ай ы [-]кӱнӱ толып парадырады, Алтын Сейзеңмiнең Хаан Сейзең Сейзең[е]* шоохтаннар: —Абахай ы ң азах аар полпаған*[.] Хара Махаша пiлтiртеге шеребес: хад ы ңн ы ң харнын Хара Махаш ы пiлзе, харнын шара кезiбзiп, палаң сығарбалар. Ар итсе, ар чӱллӱг, пер итсе, чир* чӱллӱг Хара Махашы, аш ы г тибин азырып, шиг тибин шибзер. Шазығ ы шох шас палаң шеребес* шерде шатхалар, обалы шох кижiжек эркең* элебес шердең иртхалар.