Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

11 Пӱдӱрчӱн тӱлгӱӌекс е р учух-киазе, анз ы харнын пидейте* чiп алған, öстеп, т ы настап чадыр. —Тост ы ң ма? —тидiр. —Тостым, тост ы м, —тiпче тӱлгӱӌе к . —Ам, чылығ чирде чад ы п, т ы нанар ы ң килче бе? —тидiр пӱдӱрчӱн. —Килче, хайдар-хайдар уйғ ы м килче. Узуп алза, уғаа чахс ы поларӌых, —тидiр тӱ л гӱӌек. 12 —Че андағда минiң соомнаң чöрiп одыр, —тiп учуғыбох ысты. Тӱлгӱӌек ан ы ң соонаңох парчад ы р. Iди парчадып, кöрзе, пӱдӱрчӱн пiр хая алтында хуйның ӱстiнде одыр-салтыр. —Пу минiң алтымдағы хуйны кöрчезiң ме? Аға кiрiп, чат, —тiпче. Ам тӱлгӱӌек, ол хуйға кiрiп, чадыбысты тымых* чылығ чирде. 13 Иртен иртöк пӱдӱрчӱн кöрзе, киӌегi аңӌ ы лар пу килилер. Оларн ы кöр-сал ы п, пазох аңӌылар н ың алн ы на парып, ханад ы н ат ы рған полып, оңар-тискер тӱс-пари. Аңӌ ы лар пуға ам тарынӌахтар. Хайди даа тудып, öдiрерге тiп, сӱрiс-сыхтылар. Пӱдӱрчӱн ӱр дее полбаан, пу аңӌыларны паяғы хуйға ал-килдi. Аңӌылар кöрзелер, хуйда тӱлгӱ чадыр. Ам олар ол т ӱлгӱнi /ö/дiрiп алдылар. Ана iди пӱдӱрчӱн т ӱлгӱдең öс алтыр. 8 . ТӱЛГӱ ЧАРҒЫЗ Ы 1 Хал ы н тайғалардың аразында хара хузурухнаң хол ы нах пiрсiнде парчатсалар, пiр чирде пiр кiзi* ит урун парды. Хара хузурух: —Мин кöргем, —тидiр, —пурнада. —Чох, чох, —тидiр холынах. —Пурнада мин кöргем, —тидiр. Iкöлең талазып, узу-пазына с ы х полбин, хара хузурух ам тидiр: —Индiг* полғанда, судьяға* <(...)>* парам, —тидир. 2 Ол хал ы н тайғаның аразында т ӱлгӱӌек чарғыӌыл полт ы р. Анаң ан- дар килiп: —Хайдағ нименiң ӱчӱн килдер? —тидiр тӱлгӱӌек. Холынах ам айт сал ы п одыр*. —Мин пурнап кöрген иттi хара хузурух плаасӌа* —тидiр. Хара хузурух: —Мин пурнап кöргем, —тидiр.