Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

кенде, «ам мында турупо» —тидi. Пуғажах т урупсхан. Тӱш кеген. Тӱш кеаiп, эбiне кире ойаап, ой, деднаң* бабка сыхтазбодыаар, внуктары* щiт паған, икi бааа нан киген, пу шоғыа Оа —Аға, кержаа, —теп тур, —перiс, име, пуғажахха щир эме, эпек пар ба? —Пар. 5 Ам эпек тудунып, дед с ы х киадi, бабка. Пуғажахты эпекнең азрап, дед адайаарды сӱр т ур. Ам дед сöаидi: —Мин ааа сығара провожатыбызам*. Прай адайаар абыаыс т ур эди ае. Аалды сығара ггровожатыпсхан. Ам ол хызыжахты бабушка шоохтап тур: —Хайда поғазың? Хайди хонғазың? Анаң оа хызыжах шоохтап тур: —Ой, —тидi, —хайдағ страшнай* шерге урун пағам Шаз ы , —тидi, — уауг эмес Поляна*. Анда эп туршад ы . Ан ы ң хыринда хазаа. Ам уже* хараа поа паған. Хонаға сураныбыстым, —тидi- —«Хон-хон» теен, — тидi, —«тсиғ ы с идезең». (Оа абыдып щiзе Щеабегеннi). 6 Ам пийагы хызжах пырсай кержезiне, абаз ы на шоохтап перде. —Мына, —тидi, —хайдағ страшнай, —тидi. —Ладно*, — тидi, — пуғажах подчиняться* поа тур, — тидi, — шылғаа шеттiрбедi, —тидi. (Аал кöрiнiбiскенде, шылғыа ы ғ кiзi пуруа паған, а пу прямо* эбiне теере аа келдi). Ам дед аны проводил*. Ам деднаң бабка сöлеп тур: —Ам пiр дее шерге сенi позытпаспыс Пiр дее шерге парбасс ы ң. Чистек тее керек шоғыл, миске дее керек шоғыл. Ну, ол хызыжах сöлеп т ур: — Н у, кöрепс. Палалар, хыстар парза, керегох поаар, парамох, —тiп тур шiзе. 7 Ағаз ы : —Парзапс, хада парам А киир абысха, щöрееабес тее. «Ой, аға, —тидi, —син щöрееабессiң». Ам хызжахтар пазох келде. Хайда хонғазың сурап, ол пырсай шоох­ тап тур. —Параалыс, —тидi, —теге с ағында щестек кöп öс паған, —тидi. — Анар. Ам бабушка позытпин тур: «Мин хада». <(...)>* Деднаң бабка ста- рые*, шöрелерi шоғ ы л Хызжах парыбоғысты. Ам анда тата шеткенде,