Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

4. ÖРГЕЧЕКТЕҢ КӱСКЕЧЕК 1 Хаӌан-пурун öргеӌектең* кӱскеӌек кöл хринда отахта чуртаӌаң поат ы рлар. Чирде iн хаспаӌаңнар. От чилегезiн, от пазын чiп, чурта- ӌаңнар. Пiрсiнде отахсар тӱагӱӌек килген. Кӱскеӌектең öргеӌ е к ан ы отахха позытпиныбысханнар. 2 Анӌада тӱагӱӌек iзiктi кимiр с ы ххан, поз ы чоохтанӌа: Iзiктi оаох азам, I стiне оаох кiрем, Сiрернi олох тудам, Сiрерге олох чидем. 3 Кӱскеӌектең öргеӌек , отахт ы ң пiр сарин талабызып, iк i чара ойаас-с ы хханнар. Тӱагӱӌек отахха кiр-киазе, отах ээн тур: кӱскеӌек­ тең öргеӌек сых-парыбыст ы рлар. Тӱлгӱ öргеӌектi сӱрӱс-с ы ххан. Iзiн iстеп, ойлап париза, öргеӌек iн хас-саат ы р, iнiне кiрiбiстiр. 4 Лнаң т ӱагӱӌек кӱскеӌектiң iзiнең ойааан. Кӱскеӌек, тағ тöзiне ойаап-парып, iнöк хазыбаатыр таға кире. Тӱатӱ пiрдеезiн тут поабан. Аннаң пеер öргеаер, кӱскеаер iн хазып чуртидыраар, оа тӱагӱдең хорығ ы п. 5. ТӱЛГӱДЕҢ ПӱӱР 1 Пiрсiнде тӱагӱӌектең пӱӱр ааазар чöрiбiстiрлер. Кiзi узуғлабыс- ханда, т ӱатӱ сöлепче пӱӱрге: —Че, аңмарға iсiрең ме? —Че, - тидiр пӱӱр. 2 Аңмарға кiр парзалар, пистең* наа с ы ххан палыхтар тулупта* чат- хаапча, улуғ писте* п ы з ы рған паа ы хтар саабаңнасаапча, хой идi, араға iдiсте турғаапча. Х ы нған на ниме м ы нда табазаң. Тӱл г ӱ палых чiп с ы х­ хан, пӱӱр, тiзең, араға iчiп тур. 3 Иаееде поа парғанда, пӱӱр тапсапча пуауңнаң: —Мин сарним ма, т ӱагӱӌек? —Сарнаба, кiзiаер ис сааар, —тiп, хорғыт т ур тӱагӱӌек, поз ы хузу- риина хааас аа сухча. Пӱӱр, ӱр дее сыдан поабин, ы раап с ы ххан: 4 Тағдаң таға ойаирға Табрах чӱгӱрим азад ы р, Таабалған хозаннарны Табрах чиге х ы надарб ы н.