Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

4 Ам, пу кöрер ӱчӱн, хара тора т т ы ғ кiзi хара сикпен тонын суурып кизiр т iп- ы ст ы {.} {Х}ара чибек хурын хурчанып-алған. Хамнос пöрiгiн кизiп-алған. Санааар ы н айаанд ы ра тастаан, анаң тур ы за пирген. Ха­ з ы р чианең, хас пораннаң анаң тоағааа тӱскеннер санааар. Хара тораттығ кiзi кöр турчатса, сикпен тон ы н ы ң идегi пу ооаахтың пазына пӱргеаiп-парыпча Ан ы кöрген хара тораттығ кiзi, хахап, хара аа чапсып кöрчад ы р. Хайдағ м ы ндағ ниме поачаң пу, хазыр чианең хас поранға толғапчатхан. 5 Уауғ ойд ы кичре ойла т чöрiбiскен, уауғ х ы рд ы ибре тартып-парир. Айаанд ы ра тартып-киаген. М ы нда чидiп, пу кiзiнi ӱч ибре ойаат-чöр. Ад ы хуюп тискер тартыачöр. Ад ы наң, килiп, тудуп, чöртiсчöрлер. Паяғы оолах халбрағ ы на киаiп туд ы счад ы р. Ағас таяғынаң халбрағы[н]* пастаң андар сапхаап-чöр. —Пу хама тик наадаң кiзее тоғаспаан. Хара хулам сала тиспечiк, — тiп, сохлапчöр. Азахтар ы наң суурғылап-алып т ур. 6 —Хайдағ мындағ нимедiр пу, оолах? —Ам кöрдiң ме, —тiпча, —чöрча т хан ы н. Синiң хара сикпен тон ы ң килiскедiк пе мының чöрiзiне? Пу хазыр чил, хас поранға илiнгедiк пе кип? Паяғы хара сикпен тон ы н кöртурза, тооза ла хар поран пас-партыр. Тӱгӱнiң араз ы на хар сылап-парт ы р. Арығлаза даа, тоолап тӱзерчоғыл, хахтап сохтап таа полбинча ол ан ы . Паяғ ы кiзi сағынмалчых: таң орнас кöрчең ме мыны. 7 —Че, орназаң, оолах! —тидiр. — Хайди полып орназам мин сағаа, м ы ндағ чил[-]хуюнн ы тöрт азахтығ малғаа хайди орнассаң. Синiң тöрт азахтығ малың суун кiлiр, одын кiлiр, а пу, о т [-]суғ кирек чох ағаа, позының чöрiзiн турып-сыдар. Арчаң, т урчаң кiбi чоғыл, от клебес, суғ хслебес. Паяғ ы кiзi сағынтурза, с ы нап таа от кiлебес, суғ кiлебес, чöрчатхан ы — чилнең хуюн. Изерлiг ат ноға аим мин пуға, кискен кибiм хадох пирим. —Че, оолах, хара сикпен тон ы м пиримöк, хара чибек хур ы м хадох, хара хамнос пöрiм хадох{.} {О}рназаң, оолах. —Хайдағ м ы ндағ кiзiзең, кiзiдең азырылбас! Мин кiзi кöңнiн кöр- полбачаңм ы н, че орнасса, орназаң.