Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

алтында пiр горшок алтын пiлчезiң, мин саға ол алтынны пирiбiзим тирзiң. Пiске чар ы м ы н даа пирерзiң[.] Че, анаң* ол алтынны с ы ғар пирерзiң. 3 Öкiс-оол iди чоохтап тоосханда, Хара-пай чит килген. Изенезiп, кiрiп килген. Изенезiп ирткенде, столға арага турғысхан. Ибi эзiне араға тутча. Иб эзi иней кiзi чоохтапча: —Астығ[-]суғлығ кiр килдiң, паст ы х кiзi Хара-пай, алнында{-]соонда пiр дее кiрбезiң. Хайдағ кирек, ноо кирек кiрдiң? Хара-пай чоохтапча: —Хайдағ киректең кiрер полғам, сiрер пу ибiңер маға садыбызыңар Иб эзi чоохтапча: —Экей-а, Хара-пай, <„>* хайдағ чахс ы ибде чуртапчазың[!] Хара-пай чоохтапча: —Маға кирек полча[!] 4 Иб эзi, ипчi кiзi, чоохтапча: —Син, Хара-пай, чонн ы ң пастығызың, сынын кöнiзiн чоохтап пир Син пiстiң полыбыс алтында пiр горшок алтын пiлчезiң[.] Син нименi ындыртын пiлген, х ы йға кiзiзiң. Мин саға ол алтынны пирiбiзим, син чарымын пiске пирiбiзерзiң. Хара-пай чарадыбысхан. Иб эзi иней кiзi, пол алтына кiрiп, кöрiбiссе, <..>*, с ы набох анда пiр горшок алтын турча{.} {П}ол алтынаң с ы ғар килгенде, Хара-пай холына алып алған. Пуларға пiр алтын даа пирбин, с ы ххан, чöр парыб ы схан. 5 Öкiс-оол iӌезiнең чуртап одыр. Пiр кӱн иртен, столға одырып, тамах чiп одырлар. Öкiс-оол чоохтап одыр: —Iӌең, син ниме пiлiп одырзың[?] I ӌезi пiр дее ниме пiлбинче. Öкiс-оол чоохтапча: — Хара-пай пазох килир. Че, Хара-пай минi садызар. «Öкiс- оолғыңны сат!» —тир. Кöр, iңең, сатпа. Че сатпазаң даа, Хара-пай палға- ттырыбызар, хол[-]азаамны палғабызарлар. Iкi сейзеңiн ала килче, че, палғап, хаңаз ы на тастаб ы ссалар, соонаң сығып, харғирзың. Хара-пай — чабал кiзi, минi /ö/дiрерге сағын тур. 6 Iди чоохтап турғанда, Хара-пай чиде салған . Iкi сейзеңнең кiр кил­ ген. Изен[-]миндi ирткенде, столға пазох араға турғысхан. Инейек пазох чоохтапча: —Экей, Хара-пай, пазох астығ-суғлығ хайдағ киректең килдiң[?] Хара-пай чоохтапча: —Ноо киректең килер полғам, син пу Öкiс-оолаң сат[.]