Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

Хан, истiп, сурағ итче: —Син кöрбеенде, хайдаң пiачезiң ала мал[?] — т iпче, улуғ харын- дазынаң сурча. У л уғ харындазы удырох чоохтапча: —Чолда ах тӱктең хара т ӱктер тоолағлап партыр, —тiпче. —Аннаң пiлчем, —тiпче. Аннаң андар улуғ харындазын арығ идiбiстi. 13 Анаң хан ортын харындазынаң сурча: —Син кöрбеенде, пии малн ы хайдаң пiлчезiң? —тiпче. Ортын харындазы удырох чоохтапча: —Пии малдың, ат малдаң* сiде е нi пiр нимес, —тiпче. —Кöрңер, — тiпче, —пии малның ат малдың сiдеенiн. Пии мал сiдеен полза, кизiн азағының iзi соонда полар, —тiпче, —ат мал сiден полза, кiзiн* азағының iзi алнында полар, —тiпче. Хан, тасхар турып, кöрзе, с ы нап таа андағ. Пии малның сiдеенiнiң кизин* азағының соонда, ат малның сiдеенiнiң кизiн азағының алнын­ да. Хан орт ы н харындазын арығох идiбiстi. 14 Очы харындазынаң сурағ итче. —Син кöрбеенде, ала пиинiң мӱӱт арт ы н париғанын хайдаң пiл- гезiң? Оч ы харындазы удырох чоохтапча: —Мин кöргем, —тiпче, —чолда анда-мында мӱӱт чачрап халтыр, сеек ч ы л партыр ол мӱӱттерге. Аннаң пiлгем, —тiпче. Хан очы харындазын арығох идiбiстi. 15 Паза пiрсiнең сурча <улуғ харындазы>: —Ол с ыы н сарсых харахтығ полған ма? —тiпче <..>. —Я, сарсых харахтығ с ы ын полған, —тiпче. Орт ы н харындазы сурча: —Сарсых мӱӱстiг с ы ын полған ма? —тiпче. Ол кiзi: —Я, сарсых мӱӱстiг полған, —тiпче. Оч ы харындазы сурча: —Кизiн азағ ы ахсах с ыы н полған ма? —тiпче. Ол кiзi: —Я, ахсах с ыы н полған, —тiпче. Ол кiзi пазох с ы рбалча ӱс харын- дасха: —Сiрер оғыр идерге чöрчеткен чон поларзар, —тiпче. 16 Хан сурағох и т че. Улуғ харындазынаң сурча: