Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

ханнаң х ы з ы а с ы рай[ ы ]* хаарта тартыпча, iттiң* х ы з ы а с ы рай ы иртiре тартыпча. 9 Иир туста хан ибiне айаан-киадi. Ипчiзiнең, чöрген хыз ы наң сурча: —Оа азранды хурағанн ы соғып, идiнең пу аааӌыаарн ы с ы йаазар ба, паза чахсы хаааас идiп? Ханн ы ң хатты: — С ы йааб ы с, — тiпче. — С ы йаазаб ы с таа, — тiпче, — аааӌ ы аар чапсыстығ чоох чоохтадыаар. Ханның хатты чоохтапча ханға: — Уауғ хар ы ндаз ы тiпче: «Азранд ы хурағанның идiн чiп, адай идi ч ы станча» —тiпче, орт ы н харындазы чоохтапча, тiпче, «Азранд ы хурағанн ы ң идiн чiп, кiзi идi ч ы станча», —тiпче. Оч ы харындазы чоох­ тапча, тiпче, «Хаааас чiп, хаааастаң кiзi идi ч ы станча», —тiпче. 10 Хан сурча чöрген х ы зынаң: —Ноға iдi теен аалчыаар, пiлчезiң ме? —тiпче. Чöрген хызы удырох чоохтапча: —Аалң ы лард ы ң iдi чоохтаан чооғ ы сын полза, сын даа поаар. Аз­ ранды хураған кiчiгде щ е зiнең öкiс хаағанда, туған адайның имчеен эмiп öскен[.] {П}аза колодечiбiстiң* тӱбiнең öаген кiзiнiң сööгi с ы ххан. Азранд ы хураған оа колодезтiң* суун iскен нооза{.] {П}аза тамах тараа- н ы б ы ста, самай* чахсы п ы схан тамах алында сыыра т тар орында поаған нооза. {А}ннаң андар хаааастаң кiзi идi чыстанча поабаспаза. Чöрген х ы з ы н ы ң iди чоохтанғанын истiп, хан: «Хайдаң пiагеннер[?]»— тiпче. 11 Оа хараазын хон ы п ааып, иртенiнде хан чарғы идерге итче. Анда iкi кiзi киадiаер пазьгр ы з ы бох. Улуғ харындазы сурча: —Ала маа поаған ма? —тiпче. —Я, ааа маа поаған, —тiпче. Ортын харындазы сурча: —Пии маа поаған ма? —тiпче. —Я, пии маа поаған, —тiпче. Оч ы харындазы сурча: —Мӱӱт арт ы нған поаған ма? —тiпче. —Я, мӱӱт арт ы нған поаған, —тiпче. 12 Аннаң андар пайағы iкi кiзi пуларға с ы рбаачааар: —Сiрер андағ-да оғыр ит-чöрген чон нооңар? —тiпче.