Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

—Вот* —тидi пийеки пай. —Син кирексен эменi, шарых тасты, пу ооаах тапаған! —Хайда? —Че, саапир*! —тидi пийекi пай ооаахха Оа ооа саасаған стоаға. —Вот, вот, самай* мен керексен эме оа! —тидi [хан]*. Пийекi пай шоохтапчаба* хайдаг: че, амд ы шоохтан шоғың тоадырарзыңма* тiп. —Пiр аңмар аатын пирем паза х ы з ы м пирем, —тидi. —Таңда ох той идербiс*, —тидi. 8 Иир поапаған* стоа тимнебiскен* хан. — Стоа кистiне* одыр, кӱзö, — тидi. Оа пайб ы наң ооад ы с ы йаа- птурапаған. Пийекi ооа стоа кистiнде уауг пичеаде* одыр. Сағынчадыр*: хайдаң урунпарды оа маға, хайди поаам ам мин тiп. Тамахта чи* шоғыа, тапсида шоғ ы а, пазы тӱспаған одыршады*. Хан сöаепчад ы *: —Кiзö кiзi хади, тамах та чибин* тапсабин даа одыр, —тидi. Пийекi пай шоохтапчад ы *: —Оо[-]оо, оа уауг сағыштыг, х ы йға кiзi, —тидiр —Шердiң* ӱстӱнде ноо эме пар, ол прай* пiасаған, —тидi. —Амд ы , —тидi оа, —тигiрде* ноо эме пар, аны сағынып одыршады, —тидi. 9 —Ноо, —тидi, —к/ӱ/з/ö/лнi, апар ы п, хызыма тоғаст ы рсаа, хаазын- нар суааз ы п, иртен* той идербiс, —тидi. Пийекi ооады сiмекчiннер* аачöрiбiскен* х ы з ы на. Х ы зын ы ң ибiне* киркиагеннер*. Пийекi ооа амды, кiркиаiп, туршад ы : изендее* тiбен, пазын тӱзӱрӱбiзiп, «ноо пида*» тидi. Сағынтур: «Нада* хажаға мыннаң, ато* хайди поаам», —тидi. Турған, турған, пидааа тiбiнең кӱс сааыб ы схан оа ооа. Амды хажып ойаапкиаедi* хара: чирiм ох* чыртчаңмын* соғам ох тутчаңм ы н* тiп. Костюм ы н, сапог ы н, чоада сурып, атхааб ы схан, шааажах* ойаапкиаедi. 10 Иди ойаап киаеткенде*, Сағышнаң Чааска кöрзеаер, пийекi ооа ча- аазах* ойаапкиаедi. Сағыш с/ö/аидi: —Кöрдек тiгi ооады, хайди киаедi. Хайди пайыдарзың, аның сағыжы чоғыа, поабассың —тидi, —аны пайыдып. Хан аға пiр аңмар аатынын, х ы з ы н пир тур, оа сағыжы шох сыатанда, хажып оды, —тидiр. Чааска сöаидi: —Да* поабас оды пайыдып сағыжы шох кiзiнi, —тидi. —А син ши, Сағыш, аға* сағыш киир поаазыңма? —тидi Шааска*.