Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

ча х ты палчахтаң сығарох тарт ы б ы ст ы . Апчах, ха^ан тур кiлгенде, амд ы чоохтанче: — Синiң минi палчахтаң с ы ғарған ы ңа спасибо*, адо мин м ы н- да öлчең полғам, ам син öлерзiң, мин синiң смерттiң полчам, синi пу чирдең табин, синi х ы рығ чыл тiледiм. Че, — т iпче, —син пӱӱн, парып, хадың[-]паларыңа туғаз ы п ал, таңда син öл парарзың. Амд ы пу кiзiнiң, аны iстiп, харах чазы хан полче, пурну суу пус пол- че, чирi[-]сууна чидiп, хады[-]палазына т о ғасхан, пiр хон ы п алған, iкiнӌi кӱнiнде öл парған, састары апағас пол парған, позы т ы ң кир парған. Мынаң тоозылче. 25. САҒЫШНАҢ ЧААСКА 1 Пiр хырда Сағышнаң* Чааска* урунзу-парып, ш оохтасшадырлар*: —Син* Чаасказыңма? —тидi Сағыш. —Иа, Чааскабын! А син ши? —Мен Сағышпын! —тидi[.] —Но* син Чааска эме идедiрзiң*? —Мин* кiзiнi пайыдадырбын! —Хайдағ* кiзiнi пайыдададырзың син? —Хайдагда кiзiнi пайыдам! —Чох* сағыжы чох* кiзiнi полбассың син пайыдып! —Поларбын, —тидi, —мин. Мин изебi чох* аарл ы ғ* эме поларбын, ол кiзi уғатың* пайир, —тидi. 2 Олар иди сарыстурғанда, пiр оол чир чыртыпчады* чол* хаз ы нда —Тiгiне пiр ол* чир чыртыпча* кöрдiң ме? —тидi Сағыш. —Йа, кöрдiм, —тидi Чаасiса —Син ан ы хайдида пайыдып полбассың, ан ы ң сағыш чоғ ы л* — тидi. —Хайди полбаспын, полабын, —тидi ЧааскаЦ —Мин аарлығ* чарых тас* полып, чадыбзабын*, ол, аны алып, пайир. Ол эменi хан таппинша- д ы *. Аны тапхан кiзее пiр аңмар алтын ахша, х ы з ы н пирер, —тидi. — Ол пiр аңмар алтыннығ*, Ханның кӱзöзi полып, пайап-парар. —Ноо кöрербiс, пайыткöр! —тидi сағыш. 3 Чааска ол оолдың хыринда хайдар, хайдар чарых тас полып чады- б ы схан*. Ол оол, кöрзеде, алашоғ ы л, чирiн ох чыртыпшады*, соғазын* тудуна Иди чир чыртыпчатханда* пiр паар* атт ы ғ* кiзi чолнаң иртпа- рыдып* тохтаб ы ст ы: