Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

16 Хара Хан пабаз ы на парған. —Уға чахсы ниме кöрдiм, —тидiр. —Андағ чахс ы хысты ам на кöр ки л'цкпiн, пiр дее кöрбеен полғабын, —тидiр —Пiстiң чирде* чуртапчат- хан Öксiс оолш>i прай чирде пiледiрлер. Уғаа хомай оол, —тидiрi,} —{к}изiп чöрӌең iсибi чох поладыр. Ахсьша чiбiсчең тамағ ы чох поладыр аның*. Пiр дее ниме чарабас кiзi, —тидiр. —Аныбьшаң чуртапча т хан хыс пала пiстiң чуртапчатхан чуртыбыстаң полар. Пу чағында андаг хыс чоғыл —Таңнап- хайхап, чоохтапча. Пабаз ы , хан к iзi, тыңнап одырча. —Ал пир, пабаң, син маға ол хыст ы . Син хан полчадыр нооң за. Ханнаң азар ниме чся'ыл Ал пирбезең, минде паба чох полар, синде пала чох полар, —тидiр. 17 —Хайди аларбыс? Апсахтығ чуртапчатхан кiзiнi аларға т ы ң сидiк. Ирi чох полған полза, ал пирерчiкпiн[.] Ханн ы ң оолғы «ал ла, ал ла» тiп т урад ы р. Азырыл полбаан пабазы. —Че, Öксiс оолны хығ ы р кил, —тидiр. Öксiс оолн ы х ы г ы рт ы п алғаннар[.] Андағ чоох чоохтабысхан Хара Хан: —Чоохтасчад ы рлар, —тидiр, —син, Öксiс оол, чазынып ойнирға кӱл/ӱ/к поатырзың, — тидiр. —Минiң ооғыаымнаң чазынӌах ойна. Минiң оғыаымнаң чаз ы нӌах ойнап ут ы р саазаң, паз ы ң кизербiн, — тидiр. —Минiң оғыаымны чiң саазаң, чонға искiребiс, кӱ л ӱк кiзi тiп. 18 Аннаңох андар чазына пастабысханнар. Öксiс оол чазыныбысхан, хан палаз ы кiлеп т ур. Ам чазынып, ибiнзер ойаап киаген. Инейi иб с ы - бырчатт ы р. —Че, ипчiӌем, Хара Ханның оғылы табарға чöр, /ö/дiрерге чöр, чазы- р ы б ы стах аа минi. Ипчiзi кöрбинең сiбiрге хубуадурыбысхан апсаан. Ханның палазы кире ойлап килгенЦ Сах ол ла кöр халған отахха кире ойлабысханын оолахтыңЦ Ан ы ң iстiн анаң кил хатылдырыбысхан, тöзек, частыхты прай хасхан. Пiр дее тапады. 19 Öксiс оол т ур килген. —Че, тападың, —тидiр, —ам син чаз ы н. Ам Ханның ооғ ы л ы ибiнзер парыбысты. —Хайди табазың, Öксiс оол, Ханн ы ң ооғылын[?] —тiп, сурча хыс кiзi. —Сiбiрге/ö/к хубулд ы полбас па за|.] — Чох, — тидiр, — сiбiрге хубулбан[.] М ы ннаң парзаң, ӱс кӱрең торбах турчадар, — тидiр. — Тан ы ңа чох т /öö /й полар, — тидiр. — Орт ы зында турчатхан ы , хузуруғын то л ғап, пазынаң сабарзын, ол полар Ханн ы ң ооғ ыл [ы]*. Тохта тiбеенде, саап ла туразың, —тидiр.