Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

18 Паяғ ы апсах, Ч ы аан хан ы н ы ң пазын кöрiп, хахап, орхаңнап, чочы- н ы п, сала тӱңдере парбаан. Анаң, сағыс хабынып, чоохтан тур: — Че, — тiпче, —чоохтасхан чоохнаң, Иркем-кинӌем, ир табан поатырзың, Табанах Мат ы р. Прай чооғымны тоадырдың, ам минiң орным[а]* кизек чонн ы ң хан ы -пигi поаып чуртапчадарз ы ң. Табанах Матыр ууӌазын ағыа киаген. Чоннаң хада, чон пазы поаып, чуртап-м/ö/теп халған. Атығӌызы ан ы ң прай чирге сабаанган. Пу тусха читкен/ö/к. 22. ПРИХОЗАЙ 1 Амдығ ы тöлнiң аанында[,] ааындағы тöанiң соонда[,] пу тöанiң ааны- нда[,] пурунғ ы тöлнiң соонда[,] пуаут арааап кӱн кöрерде[,] пус аат ы наң суғ iчердеЦ путтаң пазарда[,] пур ы ннаң т ы нарда[,]* хан одырған горот- та* пiр нимезi чох Прихозай теен кiзi чуртапт ы р. Оа, кiзе ае тоғ ы н ы п, азранчаң поатыр. Оа ох городта уауғ частығ иней кiзi поатыр. Оа иней ханға, парып, чоохтапча: «Прихозай синiң ағ ы р ы ғ хыз ы ңны “чазыады- рам” тiпча», —тiп. 2 Хан, аны истiп, Прихозайн ы , солдат* ызып, аадыртып аады. Ам аннаң сурча: —Син чоохтазың ма, минiң ағырығ х ы з ы мнi чаз ы ад ы рам тiп? —Срода* даа чоохтабам, —тидiр ПрихозайЦ —Ағырығ х ы з ы мн ы чаз ы ад ы р[!] Чазыадырбазаң, моаат тöге сааып, мойн ы ң кизем, —тидiр хан. 3 Прихозай, хайди поаарын пiабиин, ы ағапча. Иди ы ағапчатханда, ан ы ң хуаана чил аас* тапсапча: «Син хорыхпа, Прихозай, —тидiр, — ханнаң киле* улуғ пӱӱр хахпаны, х ы схас, пасха, пiр колода карт*. Харағызын парып, Ханн ы ң ағырығ х ы з ы ның туразында парып чат!» Чил аастың чооғын ис т iп, ханнаң ол кiлепче <..>*: «Пӱӱр хахпан ы , хысхас, пасха, пiр колода карт пир», —тiпче. Килен нимезiн хан тооза пирдi. 4 Хахпанын, х ы схач ы н, пасхазын, пiр колода картын* тудунып алып, парды Ханның х ы зын ы ң туразына. Кöрзе, Ханн ы ң ағырығ х ы зы аар айлығда чох, пеер кӱннiгде чох чадыр, хатығ ла сöгi халтьгр, хара-хулаа оралпарт ы р, табызы чадаап ла сыхча. —Нимең ағырча? —тiп сурча Прихозай. —Мин т уданнаң ағ ы рч;ам. Харағызын т удан эзi Сарығ оол килче! — тидiр хан х ы зы.