Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

1 Улуг сугнын* хаз ы нда, улуғ тағн ы ң алтында улуғ частығ пай ап­ сах чуртаптыр. Кизек малның ээзi полып, кизек чонн ы пiлiп[-]тудып чуртапчаттыр. Парынаң с ы ххан палалары чох полган, iстiнең с ы ххан Иркелерi чох полган иней-апсахт ы ң. Ол улуг аалның азаанда хахпаснаң чапхан ибщекте пiр иней чур­ тапт ы р. Аның пiр оолах полтыр. Апсах кiзi ир т iп париза, пiр хула хулун турчатчаң полтыр. Ол ибiчек т i нимее дее салбин, халых чонның паз ы апсах кiзi иртiп парӌаң полтыр. 2 Пiр[-]iкi ч ы л иртiп парғанда, апсах кiзi улуг тағның алтына ой ы н- чарыс итчең чирге парды. Олган-узах, ойын идiп, к/ӱ/рес салып, хайнас- чалар. Сизiнчетсе, пiр хула тай, прай аттаң алнына кiрiп, пiр дее атт ы алнына сьн'арбинча. Кӱлiг ат* тiсчелер. Ол хула тайның ээзi, пiр оолах кiзi, к/ӱ/рессе, пiр дее кiзее тастатпинча, прайлар ы н, азах саап, аңдар т урча, тiсчелер. Пiрдеезiне маң пирбинче. Чон хайхас т урад ы р. 3 —О, —тiсчелер, —пу оолах, аңнап парза, харсахтығ аңн ы чӱгӱрӱзiнде атыпча, ханаттығ хуст ы учухтыра атып алча. Кӱлуг* оол, —тiсчелер. — Андаг кiзi пу чирде ниме халд ы рбас. Апсах кiзi хайхабох тур. Сизiнiп одырза, тай хулат аал азаандағ ы чабал ибiӌек хринда турӌаң хула хулун öс парған одыр. Хула тайн ы ң ээзi ол ибде чуртапчатхан инейнiң /ö/ксiс оолағы полтыр. Табанах Матыр, тiсчелер. 4 Ам, iди хайхап-нолып, хайдағ андағ Табанах Матыр пол парды тiп, ан ы позының ибiнзер хығ ы рт ы б ы ст ы . С ы нап таа андағ кӱлӱк кiзi ниме дее халд ы рбас. Одiрерге кирек мыны[.] Ир пала пай апсахсар килдi. Хор ы ғ ы п ала изiк азып, изен пирдi, иркiн алтап, миндi пирдi. Апсах кiзi сураглап одыр, пабаң[-]iчең полган ма тiп. Анзы: —Чох, пабам-щем минiң чоғыл, улуг уңам öскiрген минi. Малыбыс чоғыл, пiр саньщабыс пар, аңнап ла аз ы ранчаб ы с. 5 Ис т iп алып, апсах кiзi чоохтап одыр: —Че, тай хулатт ы г Табанах Матыр, мин саға чағых* сöлеп пирим, — тидiр. — Кӱзiң пар полтыр, к/ӱ/лӱгiң арт ы х полтыр. Минiң сöлеен нимемнi ит полазың ма, полбассың ма[?] —Хайдағ ниме с/ö/лизiң, пигiм-ханым[?]