Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

чiдiрерзiң, —тiпче. —М ы ннаң сығ ы п парзан* улуг хоача, анда дуб агас поаар, —тидiр. —Андар парып, отах идiп аларзың, —тидiр. —Пастағы хара хончатсаң* танари аңнар килер, —тидiр, —хамнос аңнар. Син, — тидiр, —ағас идiп алып, сығарз ы ң, —тидiр. —Ол ағаснаң нинче ки- рек сапхлап аларзың, —тiпче. —Хайзы полар ала мойыннығлар, оларн ы саппассың, — т идiр. —Ол прайз ы сӱрiге париған аңнар полар, —тидiр. — /О/дiрген аңнарыңны прай сойып, хур ы д ы п аларзың, —тидiр. Ам паяғ ы кiзi iди чоохтап, с ы х париғанда, пазох чоохтанча: —Че, пар, —тидiр, —табыранча, андар чит полбин халд ы ң. 5 Оолағас, адына азин-нимезiн салып алып, алтанып алып, чöрiбiскен. Парған-парған ол холча. С ы нап таа ирзер пiр улуғ дуб ағасха читкен. Ам чидiп, с ы р ы п ниме кизiп, отах идiп алды, ол дубха чöлендiр[е]*. Чiчен ниме* идiп, аз ы ран ы п, узуб ы ст ы оолах. Орт ы хара ирткенде, таң ча- ри туста тасхар хоғд ы р-хағд ы р пола тӱстi* Иссе, тирiг с ы ғдыразып одырған осхас. Ам оолах с ы хса, алб ы ғалар, хамностар отахха сала кiрбин ойласхлап парилар. Олах, ан ы кöрiп, ағас алып, хайзын сапхлап, /ö/дiрглеп алча. Ала мойынныгларын пiр дее теңминче. Илееде iди саап алып, теерлерiн сойып, хуруд ы п, и т терiн ағасха хысхылап салча. Орайға теере полды. Иирде, чiӌең ниме идiп алып, узи пирдi оолах. 6 Ам орт ы хара туз ы нда, ат табаны истiле тӱстi. Табыс ис т iлче. Агас- нан* чоохтас тур: —Улуғ ағаң т ы н* полыбысты, синi хығ ы рт ы б ы схан, пар килерӌiксiн*. Ам пу дуб ағас тапсапча: —О-о, хайди парам, м ы нда аалчы хонча, пар полбаспын. Iди ле теен дуб ағас, тiгi тапсапчатхан ниме чiт парған. Оолағас ол чоохт ы прай ис т iпче, тiллерiн пiлче. 7 Ам оолах азыранып алып одыр. Ол туста пазох ат табаны истiле т/ӱ/стi. Оолах, отаанаң сығып, к/ö/рзе, киӌегi хара[-]к/ӱ/ре ң атт ы г кiзi. Адынан* т/ӱ/зiп, отахс ы * кiрiп, тынан ы п одырыбысты. Оолах, хом ы з ы н аалып, ойнап одырча. Одырған-одырған ол кiзi, анаң: —Че, аңнарн ы /ö/дiрдiң ме[?] —тiпче. —Я, /ö/дiрдiм, —тiпче. —Прай сойып алд ы ң ма[?] —Прай сой ы п алдым, хуруд ы п алдым. 8 —Че, паза чи, мында чад ы п, ниме истiң[?] — Я, —тидiр —пу хара ат табызы истiлген, анан* пiр кiзi пу дуб ағаснаң чоохтасхан: «Синiң ағаң т ы н полыбысты, кил параӌ ы хс ы ң, хығ ы ртыпча ағаң». —А м ы нз ы ниме тiдi[?]