Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

24 Адыгчы-ооа адайларынаң хада ааага парды. Эней[-]аб ы сха öринчеле Эней тамах эт саган. Азраншада-пард ы аар*. «Яхс ы , яхс ы * —тепшады кер абысха. —Кöк паза ах пööри маад ы , хааг ы спин, хырчаңнар*. Амд: маа öзер, шонга чуртига яхсы поаар». Кер эней, азраанып-ааып, яхсы кöгенегин кезип-аа ы п, ханга ойаг б ы схан. Ханга кiрип, эзенести. —Эме тарыгып, кеадиң, кер инеек? —тепчадыр хан. —Эме тарыгып кеаеин, —нандырчадыр энеек. —Оога ы б ы с па] Адыгчы-ооа. Адайаары ах пööримнең кöк пööрини т ут-кегеннер. —Андада, кер эней, оога ы ң адайаарын ааына кеазин, —сöаепчады хан. 25 Кер аб ы сханаң оога ы н* акеа-кеген. Адайаары хадох кегеннер. Ха оаард ы , стоа кестине одыртып, с ы йаапчада-паган. «Сен, Адыгчы-оо пööриаерни öдирген ӱчӱн* эме ааарзың?» —сурчад ы р хан. —Эме ааага, —теп тур* Адыгчы-ооа, —пiр дее эме керек шогыа. Кер абысха сöаепчадыр: —Наг ы с х ы з ы ңн ы Адыгчы-ооага перчең поазаң, яхсы поаарчых. —Э-э, сiрер охсас* кiзиаерге пербенде, келiге переге, —шоохтанчг д ы р Хара-Хан* анаң тасхар сыгып*, х ы йгырчад ы р: —Маа согып, уауг тоой эдиңер. 26 Чети* кӱн эрткенче, уауг тоой поган. Тоойаар ы тооз ы аганда, шо тара-пеген. Хара-Хан сöаепчадыр: —Хадарган маадың ээзи поа, хааых шонның ханы поа Адыгчы-ооа сöаепчадыр: —Шох, хан сенöк поа Мен аңнап чöреедим*. —Атт ы ң яхсызын* мӱншöр* —теп сöаеди хан. Адыгчы-ооа пазох аңнап-с ы хт ы *. Кöк адай сöаепчадыр: —Аатын Тана х ы ст ы , парып, кöреге керек. —Я, я, кöреге керек, —шоохтапчад ы р Адыгчы-ооа. 27 Пардыаар. Кöрдиаер. Оң харагынаң пiр дее харах шаз ы * ахпаан. Сс харагынаң табахха тоадыра харах шазы ах-паган. —Кöрзең, —тиди кöк адай, —сени аяп с ы хтабаан, Хара Хашхынс аяп с ы хтаан ы н. Адыгчы-ооа Аатын Тана х ы ст ы , шештип-аа* эбке аа-чöрибискеi Эбке акеген. Эбте чуртапчада-паган. Адыгчы-ооа аңнап парбысхаi