Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

890 895 900 905 910 915 920 925 Паза пааам чоғыа. Урғап öспарған мааым Улуғ чазыда тик хаабазын, Харағ ы сиаиг чон ы м Эн чурта хаабазын. Кiзöм Кöк-Моаат Миң чуртым устап хаазын. Чир-сууңа чит парзаң, Мааы[-]чоның чох поаар. Малдаң мал чар пирем, Чоннаң чоны ӱлестир пiрем». Улуғ чооха тӱзӱс тур ғ анда*, Улус аймах* х ы йғ ы лаз ы б ы схан. «Атт аспас чирдең атт аст ы , Тамғаз ы пасха хара кӱрең атт. Ирдең артых ир инди Или чоны инмес с ы ннаң. Т/ӱ/рсини пасха кiзi» — Улус чон хыйғылас турад ы р. Аалға кирген ир чахсы Аал арали килген. Ах иб алнына читкенде, Аттаң тӱзип килген. Азыр паст ы ғ чечбеге Хара кӱрең а т т ы палған. Арығ[-]силиг ир чахс ы Ах пайзаң ибге кирген. Ус чахсы аарлазып, Сыйлазып одырлар. Изен салып изеннескен, Минди сала миндилескен. «Изенöк» —теен ӱс алып, ӱс чахс ы «менди» нанд ы рған. Устинсарх ы среге одырған, Пай-Апсах тура салған. «Алч ы кiзi кИркелди» —тип, «Од ы р пер, нанчы, —тип турад ы р. — Хада[-]пiрге писнең Ас чирге», —тип чоохтаптур.