Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

Тоғ ы р тартылған тағларын Кöп азып килгеннер, Оаарның соонда улуғ* с ы н Тöңерип хаа турад ы р. Харахтап кöр киаетсеаер, Чабыс, чаб ы с х ы раар турадыр, Изебичох малға урунғаннар, Пöгини чох чонға читкеннер. Алтын-Тана кöр турза, Адазының чир-сууна читкелген[.] Улуғ аалды кöре, Ус чахсы ин т ӱскеннер. Аал арали килгеннер, Ах иб алнында тохтаннар. Аттар ы н ӌ е ӌпе палғаннар Ах-Моаатнаң Кöк-Молат. Идек тозан ы н толатханнар, Ибге кире килгеннер. Пабаз ы н кöрзе х ы с кiзi, Тöрдеги среде одыр, Иӌези Хар[а]-Торғы* Аях[-]хамыссар айлантур. Изен сааып изеннескеннер, Минди сааа миндиаескеннер. «Изен», —тен Пай-Апсах, Хара-Торғы «изен» тен. Изен-менди ирткенде, Айаан киаип тоғасхан. «Пабаң» [тiп]*, тоғаз ы бысханда, Пай-Апсах х ы з ы н т[а]нсалған*. Хар[а]-Торғ ы * и^езi, Айаан килiп, т ы нған. ӱ с чахс ы орлаза[- ]с ы хтаза, Танызып, тоғасханнар[:] «Хара нағыс хызыбысты Харахха кöрбеспис тебис». Аараығ стоаын тартхан, Ас[-]суун турғысхан. Одыртып аачыаарын,