Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

580 585 590 595 600 605 610 615 Миниң тыныл шы оа алыбысхан. Парар чахс ы чириме Пар поабин чобаа т урб ы н. Чидерге сағынған чирге Чидеабин инеа турб ы н. Пай-Апсахт ы ң пааазы, Пiр нимедең хор ы хпа». Сарығ Ханның кеани Суааптурад ы р арға аатында{:} «Чонн ы арааап парзаң, Чон чахсаа чоохтиз ы ң. Минең халған уаус чон Монып öабезин. Хара чеабитеннер чидер Хызыа сар ы ғ адай пiрбес». Кöрерге сиаиг кӱн харағы Кöк тағ паз ы на кöаенибискен. Аатын-Тана т ы ңнан т урза, А т тар тигирес киаген. Сабаан турған чиабигеннер Сарығ адайнаң хаб ы з ы б ы сханнар. Уауғ назрас полған Улуғ х ы йғ ы поаыбысхан. Адар таң атып турад ы р, Арығ кӱн с ы хкиаедир. Хара чабаа чеабигенер, Хачып, тизiп парғаннар. Оа кӱнни ир иткеннер, Орай полпарған, хорыхтурадыр. Чобалза-даа, ңобаабаза-даа, Чеабигеннер ӌиде салғаннар. Чабаааанып, сарығ адай Чағын позытпинтур ибзер. Ай харазы тозыағанӌа, Атызып хонғаннар. Кӱнниң харағ ы сыханӌа, Кӱрезип хон ы х иткеннер. Тоғыс хара кiзi, Тарығып, чöр парғаннар.